علل و درمان درد مچ پا در هنگام ایستادن در اثر ضربه وارد شده به آن

تاندون

مچ پا یک مفصل لولایی است. درد مچ پا می‌تواند ناشی از آسیب‌دیدگی یا بیماری مفصل مچ پا باشد. شدت جراحات وارده به مچ پا از جراحات خفیف (که می‌تواند در عرض 24 ساعت بهبود یابد) تا آسیب‌دیدگی‌های شدید (که ممکن است نیاز به اصلاح به وسیله جراحی داشته باشد) متفاوت است. تاندونیت( التهاب تاندون) مچ پا می‌تواند به علت زخم‌های ناشی از آسیب‌دیدگی و استفاده خیلی زیاد از مچ پا یا بیماری‌های التهابی ایجاد شود.

مچ پا مجموعه‌ای از استخوان‌ها، رباط‌ها، تاندون‌ها و عضلات است. علی‌رغم اینکه این شبکه به مقدار کافی برای تحمل وزن بدن قوی است، می‌تواند مستعد آسیب‌دیدگی و درد باشد.  درد مچ پا ممکن است در ناحیه داخل یا خارج مچ یا در طول تاندون آشیل که عضلات ناحیه پایین پا را به استخوان پاشنه متصل می‌کند، احساس شود. درد مچ پا می‌تواند بسیار آزار دهنده باشد. این درد راه رفتن را تا حد زیادی تحت تاثیر قرار داده و می‌تواند موجب کاهش میزان فعالیت‌های روزمره فرد شود. مچ پا به علل زیادی دچار درد می‌شود. از جمله علل درد مچ پا عبارتند از: تاندونیت آشیل, پارگی تاندون آشیل، پارگی تاندون مچ پا، زائده‌های استخوانی, شکستگی استخوان قوزک پا، پیچ خوردن و دررفتگی مچ پا. از مهمترین روش‌های درمانی که برای بهبود دردهای به وجود آمده در ناحیه ی مچ پا وجود دارد می‌توان به درمان با تزریق (تزریق پی‌آر‌پی (prp)، تزریق اوزون) ، روش‌های فیزیوتراپی و در نهایت جراحی اشاره کرد.

متخصصان ما در کلینیک  آماده‌ی ارائه خدمات در زمینه‌ی درمان انواع درد‌های مفصلی و عضلانی از جمله درمان درد در ناحیه مچ پا با استفاده از روش‌های جراحی بسته (مانند تزریق پی‌آر‌پی و تزریق اوزون) و با استفاده از بهترین امکانات به شما می‌باشند. جهت کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس حاصل فرمایید.

دلایل ایجاد درد مچ پا

آسیب‌دیدگی

یکی از شایع‌ترین علل درد مچ پا در اثر ضربه و صدمه‌ی وارد شده به آن می‌باشد. انواع صدماتی که می‌تواند به پا وارد شود عبارتند از: کشیدگی رباط ، پیچ‌خوردگی یا در اصلاح عامیانه رگ به رگ شدن.
• پیچ‌خوردگی . شایع‌ترین جراحت مچ پا، یعنی کشیدگی رباط ، پیچ‌خوردگی یا در اصلاح عامیانه رگ به رگ شدن مچ پا، زمانی رخ می‌دهد که رباط‌هایی که به طور معمول از مچ پا محافظت می‌کنند، بیش از حد طبیعی خود کشیده شوند. این اتفاق زمانی می‌افتد که پا در اثر زمین خوردن یا قدم برداشتن اشتباه ، پیچ بخورد، برگردد یا بچرخد. پزشکان پیچ‌خوردگی را در مقیاس یک تا سه درجه در درجه‌بندی شدت آسیب‌دیدگی‌ها‌ قرار می‌دهند، که درجه یک نشان‌دهنده کشیدگی خفیف و تا حدودی آسیب‌دیدگی رشته‌های رباط‌ بوده و درجه سه نشان‌دهنده پارگی کامل رباط است.

• شکستگی‌های مچ پا. ترک خوردن یا شکستگی مچ پا ممکن است شامل شکستگی یکی از استخوان‌های تشکیل‌دهنده مچ پا و یا چندین شکستگی در استخوان‌های مختلف باشد. اگر در هنگام راه رفتن، دویدن، بالا یا پایین رفتن از پله‌ها، یا در حال ورزش کردن، مثل وقتی که در طول بازی بیس بال روی زمین بیس‌بال سر می‌خورید ، قوزک پایتان پیچ بخورد یا بچرخد، ممکن است مچ پا دچار شکستگی شود. شکستگی مچ پا همچنین ممکن است در اثر سکندری خوردن، زمین خوردن، یا ضربه حاصل از یک تصادف اتومبیل پیش بیاید.
• شکستگی و پیچ‌خوردگی مچ پا می‌توانند علائم مشابهی داشته باشند از جمله درد شدید، تورم، کبودی، حساسیت نسبت به لمس یا تغییر شکل مچ پا . به همین دلیل تشخیص بین این دو حالت ممکن است سخت باشد.
• تاندونیت آشیل. تاندونیت آشیل، عبارتست از التهاب تاندون آشیل، یعنی بزرگترین تاندون بدن که از عضله ساق پا تا استخوان پاشنه کشیده می‌شود.
• پارگی تاندون آشیل. پارگی تاندون آشیل عبارتست از به وجود آمدن یک پارگی در تاندون آشیل. این پارگی بیشتر در طول انجام فعالیت‌های شدید اتفاق می‌افتد. خود پارگی ممکن است یک صدای بلند ایجاد کرده و شخص احساس کند که به رباط لگد زده یا شلیک شده است. علائم پاره شدن تاندون ممکن است شامل درد شدید و تورم، سختی در راه رفتن و عدم توانایی در ایستادن روی پنجه پای آسیب‌دیده باشد.

 التهاب مفصل یا آرتریت

یکی دیگر از دلایل درد در مچ پا آرتریت می‌باشد. از جمله مواردی که باعث آرتریت در ناحیه‌ی مچ پا می‌شود عبارتند از:

• بیماری آرتروز یا استئورتریت ((OA . این بیماری شایعترین نوع آرتریت یا التهاب مفصل می‌باشد. آرتروز ، یک بیماری مزمن است که موجب از کار‌افتادگی غضروفی می‌شود که لایه محافظی است برای انتهای استخوان‌ها‌، در جایی که به شکل مفصل در‌می‌آیند.این از کار‌افتادگی باعث می‌شود استخوان‌ها روی یکدیگر ساییده شده، باعث ایجاد حالت سفتی، درد و از دست دادن حرکت در مفصل می‌شوند. در پا، شایع ترین مفصلی که درگیر آرتروز می‌شود، مفصل انگشت شست پا است، اما آرتروز می‌تواند مچ پا را نیز درگیر کند.
• آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی (RA). آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی مزمن در مفاصل است که وقتی ایجاد می‌شود که سیستم ایمنی بدن - که معمولا از ما در برابر عفونت محافظت می‌کند - به اشتباه به غشای زلاله‌ای (سینوویوم )، یعنی غشای نازکی که مفاصل را پوشش می‌دهد حمله کند. نتیجه می‌تواند آسیب مفصلی، درد، تورم، التهاب، از دست دادن عملکرد و معلولیت باشد. در حدود 90 درصد از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید، مفاصل پاها و مچ پا تحت درگیر می‌شوند.
• آرتریت کودکان. زمانی که آرتریت قبل از 16 سالگی شروع ‌شود برای توصیف آن از اصطلاح آرتریت کودکان، استفاده می‌شود. چندین نوع آرتریت کودکان وجود دارد که می‌توانند موجب درد و تورم در مچ پا شوند.

• نقرس. نقرس یک نوع آرتریت است که زمانی رخ می‌دهد که میزان اسید اوریک ، که یکی از مواد زائد بدن است در جریان خون گردش می‌کند، بالا رفته و به صورت کریستال‌های یورات مونو سدیم سوزنی شکل در بافت‌های بدن، از جمله مفاصل رسوب کند.
• نقرس کاذب. مانند نقرس، بیماری رسوب پری‌فسفات دی‌هیدرات کلسیم ، یا بیماری نقرس کاذب یا شبه نقرس، زمانی رخ می‌دهد که کریستال‌هایی در درون مفاصل رسوب کنند. اگرچه در بیماری نقرس کاذب، کریستال‌ها از یک نمک به نام دی هیدرات پری فسفات کلسیم تشکیل شده‌اند. اگر چه اغلب افراد مسن به بیماری نقرس کاذب مبتلا می‌شوند، اما افراد جوانتر نیز ممکن است به این بیماری مبتلا شوند ، به خصوص اگر این افراد مشکلات دیگری نیز در زمینه سلامتی داشته باشند. نقرس کاذب نیز مثل نقرس می‌تواند موجب درد شدید و تورم شود که اغلب در عرض یک شب رخ می‌دهد. نقرس کاذب اغلب روی زانوها تاثیر می‌گذارد، اما ممکن است سایر مفاصل، از جمله مفصل مچ پا را نیز درگیر نماید.
• لوپوس. لوپوس یک بیماری خودایمنی مزمن است، به این معنا که سیستم ایمنی بدن آنتی‌بادی‌هایی را ایجاد می کند که به بافت‌های سالم خود مانند مفاصل، پوست، قلب، ریه‌ها و کلیه‌ها حمله می‌کنند. در برخی از افراد مبتلا به لوپوس، آرتریت(التهاب مفاصل) مچ پا را درگیر می‌کند. با این حال، تورم مچ پا ممکن است نشانه ای از درگیر شدن کلیه باشد.
• آرتریت پسوریاتیک. آرتریت پسوریاتیک یا ورم‌مفاصل پسوریاتیک، نوعی آرتریت همراه با بیماری پوستی پسوریازیس است. بیماری پوست اغلب قبل از آرتریت ایجاد می‌شود؛ در درصد اندکی از موارد، بیماری مفصلی قبل از بیماری پوستی پیش می‌آید. آرتریت پسوریاتیک معمولا مچ پا را درگیر می‌سازد.
• عفونت مفصلی. عفونت مفصلی یا آرتریت سپتیک ، به آرتریتی اشاره دارد که به علت عفونت در مفصل ایجاد می‌شود. عفونت مفصلی اغلب به واسطه باکتری‌هایی ایجاد می‌شود که از طریق جریان خون به مفصل می‌رسند. گاهی اوقات این عفونت از طریق ویروس‌ها یا قارچ‌ها نیز ایجاد شده و می‌تواند روی مچ پاها تاثیر بگذارد. اگر این بیماری درمان نشود، عفونت می‌تواند منجر به تخریب مفصل شود.
• اسکلرودرمی. اسکلرودرمی که به معنای واقعی کلمه بیماری "پوست سخت" نیز خوانده شده است، یک واژه مادر برای اختلالاتی است که شامل رشد غیر طبیعی بافت همبندی که از پوست و اندام‌های داخلی را حمایت می‌کند می‌باشد. در بعضی موارد ضخیم شدن پوست روی مفاصل، مانند مچ پا، می‌تواند سبب سفتی مفصل شود.

روش‌های درمانی

انواع روش‌هایی که برای درمان درد مچ پا مناسب هستند عبارتند از:

درمان‌های خانگی

خانگی

درمان‌های خانگی برای کنترل درد مچ پا عبارتند از:
• استراحت کردن
• کمپرس سرد و گرم
• خوردن مسکن
این موارد می‌تواند تا حدی درد مچ پا را تسکین دهد.

داروها

دراگ

داروها برای کاهش درد، تسکین التهاب، کند کردن آسیب‌دیدگی استخوان، اصلاح سیر یک بیماری التهابی یا جلوگیری از آسیب‌های مفصلی، بخش مهمی از درمان برای بسیاری از مشکلات مچ پا هستند. داروهای مورد استفاده برای درمان آرتریت و سایر مشکلات مربوط به مچ پا به طور عمده به نوع آرتریت یا بیماری‌ای که شخص به ان مبتلا است بستگی دارد. انواع داروهایی که معمولا در درمان آرتریت استفاده می‌شوند عبارتند از:

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، که شامل بیش از یک دوجین داروی مختلفی هستند که برخی بدون نیاز به نسخه هم در دسترس هستند، برای کمک به تسکین درد و التهاب آرتریت استفاده می‌شوند. این داروها برای تمام انواع آرتریت مورد استفاده قرار می‌گیرند.

داروهای کورتیکواستروئید (کورتون)

این داروهای سریع عمل، که شبیه کورتیزون ساخته شده توسط بدن خود هستند، برای کنترل التهاب استفاده می‌شوند. اگر التهاب ناشی از یک بیماری التهابی سیستمیک باشد، پزشک ممکن است داروهای کورتیکواستروئیدی خوراکی تجویز کند. اگر التهاب به یک یا چند مفاصل محدود شود، پزشک ممکن است داروی کورتیکواستروئید را مستقیما به مفصل تزریق کند.

داروهای مسکن

داروهای مسکن یکی از داروهای رایج برای بسیاری از انواع آرتریت است. این داروها ممکن است برای از بین بردن درد مچ پا، شکستگی و سایر آسیب‌ها نیز استفاده شوند. برخلاف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی که هم ای تسکین بردرد و هم التهاب تاثیر دارند، داروهای مسکن صرفا برای تسکین درد موثرند. به همین دلیل، ممکن است در افرادی که قادر به مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی نباشند، به طور مثال برای افرادی که آلرژی و مشکلات معده دارند، استفاده از داروهای مسکن ایمن است. این داروها هنگامی که بر اساس تجویز پزشک مصرف شوند نیز انتخابی مناسب و احتمالا امن‌تر برای افرادی است که آرتریت در ان‌ها باعث درد شده ، اما التهاب ندارند.

داروهای اصلاح کننده ضد روماتیسم

داروهای اصلاح کننده بیماری ضد روماتیسمی (DMARDs) داروهایی هستند که به آرامی به منظور اصلاح روند بیماری‌های التهابی عمل می‌کنند. داروهای اصلاح کننده بیماری ضد روماتیسمی مختلف ممکن است برای تعدادی از انواع مختلف آرتریت، از جمله آرتریت روماتوئید، لوپوس و آرتریت پسوریاتیک ، که همه ان‌‌ها ممکن است مفصل مچ پا را نیز درگیر کنند مفید باشند.

فیزیوتراپی

فیزیو

فیزیوتراپی یک روش درمانی است که از تکنیک‌های مختلفی استفاده می‌کند تا به بدن کمک کند که با پتانسیل کامل کند. هدف ازفیزیوتراپی کاهش درد، سفتی و اختلال عملکرد با سرعت بخشیدن به روند بهبود و ترمیم بافت‌های خوب و عملکرد بدن می‌باشد. فیزیوتراپی تقریبا در مورد هر بیماری‌ای که عضلات، مفاصل، فاسیا یا اعصاب شما را تحت تاثیر قرار دهد ممکن است مفید باشد. مشکلات رایج عبارتند از: کمر پشت، گردن درد ، درد مچ پا و پا، ...

تزریق

تزر

انواع تزریق‌های مورد استفاده برای درمان درد مچ پا عبارتند از:

درمان با سلول‌های بنیادی

درمان مچ پا با سلول های بنیادی نوع جدیدتری از درمان است که بعضی پزشکان برای درمان بیماران خود از ان استفاده می‌کنند. این درمان شامل استفاده از سلول‌های بنیادی بزرگسال است که کشف شده ویژگی‌های بازسازی‌کننده در بدن دارند. این سلول‌های بنیادی در داخل بافت‌های مختلفی وجود دارند. می‌توان این سلول‌ها را استخراج کرده و برای اصلاح آسیب و بازسازی بافت‌ها در جاهای دیگر بدن استفاده کرد. درمان مچ پا با سلول‌های بنیادی شامل استخراج سلول‌های بنیادی از بیمار و سپس تزریق آن‌ها به مفصل مچ پا است، جایی که آنها می‌توانند به بازسازی غضروف و کاهش التهاب کمک کنند.

درمان با پلاسمای غنی از پلاکت( روش ‌پی‌آر‌پی)

درمان با پلاسمای غنی از پلاکت( روش ‌پی‌آر‌پی)، مشابه درمان با سلول‌های بنیادی است، اما در تزریق پی‌آر‌پی به مچ پا، به جای سلول‌های بنیادی از خون بیمار استفاده می‌شود. خون حاوی پلاکتهایی است که حاوی عوامل رشد‌دهنده‌ای است که می‌تواند بهبودی را افزایش دهد. با استفاده از این فرآیند، پرستارانی که در حوزه پزشکی ترمیمی آموزش دیده اند از بیمار خون می‌گیرند، سپس خون را برای بالا بردن غلظت پلاکت‌ها در یک سانتریفیوژ قرار می‌دهند، و سپس پلاکت‌های ارتقاء یافته را در فرم تغلیظ شده خود مجددا با پلاسما مخلوط می‌کنند. مرحله نهایی تزریق پی‌آر‌پی است. مفاصل مچ پا اغلب خیلی خوب به این درمان پاسخ می‌دهند و بیماران متوجه کاهش درد و افزایش تحرک در مفصل می‌شوند. برای اثربخشی بیشتر ممکن است نیاز به چندین بار تزریق پی‌آر‌پی در مچ پا باشد.

اوزون درمانی

اوزون درمانی روشی است که در آن اوزون مناسب استفاده در پزشکی، که یک فرم خالص اکسیژن است، برای برانگیختن توانایی خود‌ترمیمی بدن استفاده می‌شود. بدن قادر است که به طور مداوم خود را ترمیم کند و اوزون به عنوان یک عامل ترقی‌دهنده برای این واکنش شفابخش بدن عمل می‌کند. اوزون این کار را با تحریک متابولیسم اکسیژن انجام می‌دهد. اوزون اکسیژن‌رسانی به محل مورد نظر را فوق‌العاده بالا برده و در نتیجه روند خود‌ترمیمی بدن را تسریع می‌کند. اوزون در عین حال، می‌تواند با از بین بردن یکپارچگی ساختاری چندین نوع باکتری و ویروس، بدن را از بسیاری از میکروب ها خلاص کند. این دو مزیت اوزون به تنهایی باعث می‌شود تا گزینه‌ای برای درمان بسیاری از بیماری‌های معمول پا باشد.

جراحی

اگر مچ پا دچار شکستگی شده یا آرتریت باعث اختلال در عملکرد و دردی شود که نمی‌تواند با دارو کنترل شود، جراحی ممکن است یک گزینه درمانی و یا حتی ضروری باشد. برخی از انواع جراحی‌های مچ پا عبارتند از:

اصلاح شکستگی

شایع‌ترین علت جراحی مچ پا، ترمیم استخوان‌هایی است که شکسته‌اند. روش جراحی استفاده شده دقیقا بستگی به این دارد که کدام استخوان شکسته و شکستگی چقدر شدید باشد. در جراحی ممکن است نیاز باشد از قطعاتی، مانند صفحات فلزی و پیچ برای نگه‌داشتن قطعات استخوان در محل مناسب خود، در زمانی که بهبود می‌یابند استفاده شود.

تعویض مچ پا

اگر چه این روش به مراتب کمتر از جراحی تعویض مفصل ران یا زانو شایع است، اما زمانی که آرتریت درعملکرد مفصل اختلال ایجاد کرده و درد را از طریق دارو کاهش نمی‌یابد تعویض مچ پای آسیب‌دیده می‌تواند یک گزینه درمانی باشد. در طول عمل تعویض مچ پا، جراح برشی جلوی مچ پا انجام می‌دهد، استخوان و غضروف مفصلی را خارج کرده، استخوان‌های درگیر را مجددا شکل داده و سپس قطعات مفصل مصنوعی را اغلب با یک چسب مخصوص متصل می‌کند. جراح یک گرافت استخوان بین انتهای استخوان درشت‌نی ایجاد کرده و پیچ‌هایی را بین دو استخوان قرار می‌دهد تا مچ پا را تثبیت و حمایت کنند.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است