علت و درمان بیماری تنیس البو و سوزش و التهاب در قسمت خارجی آرنج

تنیس البو

تنیس البو نوعی تاندونیت - تورم تاندون ها-- است که سبب درد در آرنج و بازو می شود. این تاندون ها نوارهایی از بافت سخت هستند که عضلات قسمت پایین بازوی شما را به استخوان وصل می کنند. برخلاف نام آن، شما باز هم می توانید به تنیس البو مبتلا شوید، حتی اگر نزدیکی یک زمین تنیس هم نرفته باشید. در عوض، هر نوع فعالیت تکراری چنگ زدن، به ویژه اگر از انگشت شست و دو انگشت اول دست استفاده کنید، ممکن است باعث ابتلا به تنیس البو شود. تنیس البو شایع ترین دلیلی است که مردم برای درد آرنج به پزشک مراجعه می کنند. این بیماری می تواند در هر سنی اتفاق بیافتد، اما در حدود 40 سالگی شایع تر است.

تنیس البو (Tennis elbow) شایع ترین علت درد آرنج است. درد معمولاً در قسمت خارجی آرنج احساس می شود. علت این نام گذاری شیوع زیاد این بیماری در بین تنیس بازان است و به همین دلیل می توان این بیماری را آرنج تنیس بازان نیز نامید. تنیس البو بر اثر التهاب تاندون عضلاتی که در قسمت خارجی ساعد قرار داشته و موجب حرکت مچ و انگشتان دست می شود، بوجود می آید و مهمترین علامت این بیماری درد و احساس سوزش در قسمت خارجی آرنج است. از جمله روش های که برای درمان تنیس البو وجود دارد می توان به انواع روش های تزریق از جمله تزریق اوزون, پی آر پی(PRP) و تزریق استروئید اشاره کرد.

متخصصان ما در کلینیک ما آماده ی ارائه خدمات در زمینه ی درمان انواع درد های عضلانی از جمله درمان تنیس البو با انواع روش های تزریق(تزریق اوزون,پی آر پی,اپیدورال(استروئید))و جراحی بسته(جراحی لیزر),با استفاده از بهترین امکانات به شما می باشند. جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانید با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید.


- 02188866629 - 02188866639

علل تنیس البو چیست؟


 تنیس البو یک آسیب کلاسیک تکراری ناشی از استفاده بیش از حد از آرنج می باشد. هر فعالیتی که عضلات اطراف آرنج را بارها و بارها بکشد، می تواند باعث ایجاد آن شود. در گلف بازان نیز نسخه ای به نام "آرنج گلف باز" وجود دارد. در تنیس، با زدن ضربه بک هند، استرس زیادی بر عضلات ساعد که در زمان زدن ضربه به طور مکرر کشیده می شوند. اگر تکنیک شما ضعیف باشد یا راکت را خیلی محکم نگه دارید، ممکن است استرس ایجاد شده بسیار شدید تر شود و به تاندون هایی که عضلات ساعد را به آرنج وصل می کند، آسیب بیشتری برساند. در تاندون ها ممکن است پارگی های کوچکی ایجاد شود. هرچه بیشتر این کار را انجام دهید - و تنیس یک بازی با ضربه های فراوان است - شانس ابتلا به تنیس البو در شما افزایش می یابد. شما می توانید این بیماری را از دیگر ورزش های راکتی، مانند اسکواش یا راکتبال بگیرید. شما همچنین می توانید این بیماری را از مشاغل یا فعالیت هایی که شامل حرکات تکراری دست می باشند، بگیرید. این موارد شامل:

  •  درختکاری (استفاده تکراری از یک اره)
  • رنگ آمیزی
  •  نجاری
  •  استفاده از انواع مختلف سازهای موسیقی
  • قصاب ها ، آشپز ها و کارگران در میان گروه هایی هستند که اغلب دچار این بیماری می شوند.
  • آرنج گلف بازان از تنیس البو متفاوت است و درد در آن، در قسمت داخل آرنج متمرکز است. اما علل ابتلا مشابه هستند: تاندون ها در اثر حرکات تکراری پاره می شوند،حال اینکه این حرکات می توانند یک ضربه به توپ گلف، بلند کردن وزنه، و یا تکان دادن ساده دست باشد.

 

علائم تنیس البو


علائم تنیس البو شامل درد و سفتی در برآمدگی استخوانی در خارج آرنج شما می باشد. این آسیب در برآمدگی، جایی است که تاندون ها را به قسمت خارجی استخوان آرنج وصل می کند. درد ممکن است به بازوی بالا یا پایین نیز برسد. اگرچه آسیب در آرنج است، احتمال دارد هنگام کار با دستان تان احساس درد کنید. تنیس البو ممکن است باعث درد بیشتر در مواقعی شود که:

  • چیزی را بلند کنید
  • دست خود را مشت کنید یا از آن برای ضربه زدن چیزی استفاده کنید، مانند راکت تنیس
  • در را باز کنید یا دست ها را تکان دهید
  • دست خود را بلند کنید یا مچ دست خود را راست کنید

 تنیس البو شبیه شرایط دیگری است که آرنج گلف بازان نامیده می شود، که بر تاندون های داخلی آرنج تاثیر می گذارد.

درمان


درمان های خانگی تنیس البو

  •  داروهای خانگی شامل گذاشتن یخ در آن ناحیه برای 20 دقیقه دو بار در روز برای کمک به کاهش التهاب و از بین بردن درد می باشد. آب یخ زده را در یک فنجان کاغذی قرار دهید و آن را روی لبه بالایی آرنج بگذارید. این روش یک راه آسان برای استفاده از یخ است. یخ را مستقیما روی پوست قرار ندهید. آن را در یک حوله بپیچید و روی دست خود قرار دهید.
  •  برای جلوگیری از آسیب بیشتر و کاهش درد، به قسمت آسیب دیده و دردناک استراحت دهید.
  •  داروهای ضد التهابی بدون نسخه مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin)، آسپرین یا ناپروکسن (Aleve) ممکن است به کاهش درد و تورم و افزایش سرعت بهبودی کمک کنند.

درمان دارویی

مصرف داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن، ناپروکسن یا آسپیرین برای کم کردن درد و تورم موثر است. با این حال، این داروها می توانند عوارض جانبی مانند خونریزی و زخم داشته باشند. شما باید از آنها استفاده موثر و به جا داشته باشید، مگر اینکه پزشک شما نظر دیگری داشته باشد در غیر این صورت از مصرف آن ها بپرهیزید، زیرا ممکن است باعث تاخیر در بهبودی شما شود.

پوشش های کشی، اتل بندی، محافظ های دست

پوشش های کشی، اتل بندی، محافظ های دست

برخی از موارد زیر ممکن است در ریکاوری شما کمک کننده باشند:

پوشش های کشی

با استفاده از پوشش های کشی در ساعد می توانید مفداری از فشار وارد شده بر تاندون های ساعد را کاهش دهید. با پزشک یا متخصص فیزیوتراپی خود در مورد نوع مناسب این پوشش ها برای ساعد شما صحبت کنید.

اتل بند ها

 شما ممکن است در مورد استفاده از یک اتل بند مچ دست در شب با پزشک خود مشورت کنید. این اتل بند می تواند عضلات و تاندون های شما را فیکس کند.

پوشش های ورزشی

 اگر تنیس البو شما در اثر ورزش تنیس اتفاق افتاده باشد، در بازی خود از یک راکت تنیس به همراه مچ بند یا ساعد بند استفاده کنید تا اثر ضربه و فشار آن را که به دست شما وارد می شود کاهش دهد.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی

پس از ارزیابی دقیق آرنج، بازو و گردن، فیزیوتراپیست بهترین استراتژی را برای استفاده شما براساس علائم و شیوه زندگی تان در اختیار شما قرار می دهد. نتایج به طور معمول از طریق میزان پاسخ بیمار به درمان اندازه گیری می شود. درمان فیزیوتراپی یا  ورزشی درمانی می تواند شامل تسکین مفاصل گردن و آرنج، الکتروتراپی، حرکت درمانی آرنج، کشش عضلات، تحریک عصبی، ماساژ و تقویت عضلات است.فیزیوتراپی یا ورزش درمانی با هدف دستیابی به موارد زیر انجام می شود:

  •  کاهش درد آرنج.
  •  تسهیل ترمیم بافتی.
  •  ترمیم محدوده ی حرکت طبیعی مفصل.
  •  بازیابی طول نرمال، قدرت و الگوهای حرکتی نرمال عضلات.
  •  نرمال سازی نورو دینامیک اندام فوقانی.
  •  نرمال سازی عملکرد مفاصل گردنی.

درمان هایی که برای کنترل درد در کنار فیزیوتراپی مورد استفاده قرار می گیرد عبارتند از:

درمان با امواج الکتریکی خارج بدنی (ECSWT) 

درمان با امواج الکتریکی خارج بدنی

استفاده از امواج یک روش درمانی برای آسیب های مختلف تاندون ها است که می تواند برای درمان اپیکندیلیت جانبی استفاده شود. درمان با امواج خارج بدنی یک روش درمانی است که در آن بیماران در معرض امواج قوی مکانیکی قرار می گیرند که می توانند در محل نسبتا دقیق آسیب مورد استفاده قرار گیرند.

لیزر درمانی

لیزر درمانی

درمان های لیزری با سطح پایین یک روش اثبات شده برای درمان بیماران مبتلا به درد اپیکندیلیت جانبی نمی باشد اما در برخی موارد تاثیرات مثبتی داشته است.

ماساژ عمقی متقاطع

ماساژ عمقی متقاطع

ماساژ عمقی متقاطع یک نوع خاص از ماساژ بافت همبند است که دقیقا به ساختارهای بافت نرم اعمال می شود. ماساژ دهنده باید برای رسیدن به یک اثر ضد درد با استفاده از DTF (ماساژ عمقی متقاطع) تلاش کند تا 10 دقیقه به ناحیه آسیب دیده ماساژ دهد تا زمانی که اثر ماساژ به تاندون ها برسد. درد در طول ماساژ عمقی به عنوان یک نشانه از اشتباه بودن کارمان در نظر گرفته می شود. فاصله بین دو جلسه باید 48 ساعت باشد. هدف ماساژ عمقی متقاطع حفظ تحرک در ساختارهای بافت نرم است.

حرکات میلز

حرکات میلز

حرکات میلز شایعترین تکنیک هایی است که توسط فیزیوتراپیست ها استفاده می شود و یک حرکت کوچک با سرعت زیاد در انتهای آرنج می باشد، در حالی که مچ دست و دست ثابت نگه داشته می شود. هدف از این روش، کشیدن بافت آسیب دیده با پاره کردن اتصالات بین تنو-اوسئوس و آزاد کردن این قسمت است که باعث کاهش درد و حرکت کردن این ناحیه می شود. این روش به تقلید از مکانیسم بهبود خود به خودی انجام می شود

تزریق

تزریق

تزریق پی آر پی(prp)

تزریق با استفاده از خون خود (PRP) ممکن است یک متخصص، خون شما را (به طور معمول) استفاده کند و این خون را در اطراف تاندون عضلات تزریق کند. به این عمل، تزریق خون اتولوگ گفته می شود. ایده این کار این است که با تحریک رشد سلول هایی که در فرآیند بهبود بافت دخیل هستند، باعث تسریع بهبودی تاندون های آسیب دیده می شود.

تزریق اوزون

اوزونوتراپی استفاده از نوع پزشکی درجه ای از اوزون، یک فرم بسیار فعال اکسیژن خالص، برای ایجاد پاسخ درمانی در بدن است. بدن توانایی تجدید و بازسازی خود را دارد. بدن وقتی بیمار می شود، به این دلیل است که این پتانسیل محدود شده است. خواص واکنشی اوزون، بدن را تحریک می کند تا بسیاری از این موانع را حذف کند و بدین ترتیب به بدن اجازه می دهد تا به بهترین نحو خود را ترمیم کند.

چگونه اوزون تراپی (Prolozone) عمل می کند؟


 دلیل این امر که برخی از آسیب ها به طور کامل بهبود می یابند و برخی دیگر خوب نمی شوند، می تواند مربوط به گردش خون و ولتاژ یا انرژی بهبودی باشد. برای اینکه منطقه آسیب دیده بدن بهبود یابد، باید ویتامین ها، مواد معدنی و سایر عوامل همسایه مورد نیاز برای ترمیم، اکسیژن، گردش خون، ولتاژ یا انرژی و اغلب سیگنال هایی (دستورالعمل هایی) را در اختیار داشته باشد. اوزون تراپی اکسیژن و انرژی بهبود را فراهم می آورد. شرایطی که می تواند با اوزون تراپی درمان شود: اوزون تراپی فقط در مورد مشکل درد می تواند کارساز باشد: درد گردن، تنیس البو، دهانه رحم، دیسک کمر دژنراتیو یا فتق دیسک، کمر درد، سندرم تونل کارپال، تاندون های پاره شده، سندرم TMJ، سیاتیک، تنیس البو، آسیب زانو، شکستگی استخوانی و تقریبا سایر آسیب های ورزشی می تواند کارساز باشد. اوزون تراپی همچنین به عنوان یک درمان اضافی برای سیستیت بینابینی، اختلال عملکرد کف لگن و احتقان لنفاوی مفید است. از آنجایی که درمان اوزون تراپی ممکن است به بازسازی غضروف منجر شود، ممکن است حتی برای موارد شدید استئوآرتریت زانو مفید باشد.اوزون تراپی نه تنها برای تسکین درد که در واقع باعث بهبودی دائمی در محل می شود.

تزریق کورتیکواستروئید

تزریق کورتیکواستروئید در درمان اپیکندیلیت جانبی در کوتاه مدت (2-6 هفته) مؤثر است، اما به نظر می رسد مزایای بلند مدتی ندارد. مشخص نیست که آیا این نوع درمان دارای مزایایی نسبت به سایر روش های درمانی است یا خیر.

ورزش

ورزش درمانی یک رژیم یا طرح فعالیت جسمانی است که برای اهداف خاص درمانی طراحی و تجویز شده است. هدف از آن بازگرداندن عملکرد طبیعی عضلات اسکلتی یا کاهش درد ناشی از بیماری یا آسیب است. قدرت و استقامت و تحرک باید توسط تمرینات بهبود یابد، درحالی که درد و التهاب تحت کنترل هستند.

کشش

کشش

حرکات تقویتی و کششی مهم ترین اجزای برنامه تمرینی هستند، به همین دلیل است که تاندون ها تنها نباید قوی باشند بلکه انعطاف پذیر نیز باشند. تمرینات کششی در جهت ارتقاء انعطاف پذیری گروه تاندون های مچ دست است. این تمرینات باید تا زمانی که محدوده حرکتی مچ دست به همان حالت طبیعی خود بازگردد، ادامه یابد.

تمرینات خارجی

تمرینات خارجی

سه اصل برای تمرینات خارجی وجود دارد. این اصول بار (مقاومت)، سرعت (سرعت) و میزان انقباضات است.

  • بار (مقاومت): افزایش بار تضمین می کند که تاندون تحت فشار بیشتری قرار می گیرد و پایه و اساس پیشرفت برنامه تمرین را تشکیل می دهد. مبنای تمام برنامه های تمرینی، همین اصل بار و میزان مقاومت است. با توجه به علائم بیمار، مهم است که مقاومت فرد به این تمرینات خارجی افزایش یابد. اگر این مقاومت افزایش نیافته باشد امکان آسیب مجدد بالا خواهد بود.
  • سرعت : سرعت (پشت سر هم بودن) انقباض همچنین یک اصل اساسی از تمرینات خارجی موفقیت آمیز است. در هر جلسه درمان، سرعت انجام تمرینات خارجی باید افزایش یابد. از این رو بار در تاندون افزایش می یابد تا مکانیزم آسیب را تحریک کند.با این حال، فیزیوتراپ ها باید اطمینان حاصل کنند که بیماران به آرامی تمرینات خارجی را انجام می دهند تا از درد جلوگیری کنند.
  • تکرر انقباضات =: فراوانی انقباض ها، اصل سوم تمرینات خارجی است. در ادبیات، انواع و تکرار برای تمرین وجود دارد.

طبق نظر پزشکان 3 مجموعه از 10 تکرار می تواند به طور معمول بدون اینکه فشار زیادی به تاندون آسیب دیده بیمار وارد کند، که به عنوان آستانه تحمل بیمار تعیین می شود. آرنج به طور کامل کشیده می شود، ساعد در حالت کشیده قرار می گیرد و عضلات بازو نیز پشتیبانی می کنند. بیشترین جالت تقویتی تاندون های خارجی مچ دست در این حالت می باشد. این فقط یک توصیه کلی است و تکرار حرکات باید با توجه به شرایط بیمار تعیین گردد.

تمرینات فلکس بار

تمرینات فلکس بار

تمرینات خم کردن یک تمرین مفید و کاربردی برای بیماران مبتلا به اپیکوندیلیت جانبی است. این وسیله مقاومت به خم شدن به راحتی در خانه قابل استفاده است و نمونه ای عالی از "عمل مبتنی بر شواهد" در درمان فیزیکی است. دستورالعمل انجام شامل 5 مرحله است:

  •  وسیله فلکس بار را در دست آسیب دیده (راست) نگه دارید. اطمینان حاصل کنید که کاملا در دستتان قرار دارد.
  •  انتهای دیگر وسیله بایستی با دست دیگر خود (دست چپ) نگه داشته شود.
  •  فلکس بار را با مچ دست خود بچرخانید و در این حالت نگه دارید.

 

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است