درمان پارگی لابروم شانه ناشی از حوادث با آرتروسکوپی (جراحی بسته)

پارگی لابروم شانه

شاید در تمام طول عمرتان یکبار هم به عضله لابروم شانه فکر هم نکرده باشید، مگر زمانی که از این ناحیه دچار درد شوید. این رشته بافت ضخیم به دور مفصل شانه احاطه شده است و مفصل را در جای خود ثابت نگه می‌دارد. آسیب دیدگی یا پارگی لابروم انواع مختلفی دارد. پارگی SLAP لابروم در ناحیه بخصوصی رخ می‌دهد.

لابروم شانه یک استخوان نیست. لابروم بافت نرمی است که در محل اتصال بخش کاسه‌ای استخوان کتف (موسوم به گلنوئید) به سر استخوان بازو قرار دارد. اگر لابروم دچار پارگی شود، دیگر فضای نرم و بالشتکی بین این دو استخوان باقی نمی‌ماند. لابروم در کاسه لگن هم وجود دارد و همانند یک بالشتک همبند عمل می‌کند.

در اکثر موارد پارگی SLAP لابروم با درد مزمن همراه نیست. معمولا درد هنگامی بروز می‌کند که از مفصل شانه برای انجام کاری استفاده کنید، مثلا عملی که بواسطه آن دست در بالای سر قرار گیرد. ممکن است حین پارگی به علائم زیر هم دچار شوید:

• احساس گیرافتادگی، قفل شدن یا خر خر صدا دادن

• احساس ناپایداری در شانه

• کاهش توان عضله

• کاهش دامنه حرکتی آن

بخش بالایی یا فوقانی لابروم به تاندون دوسر بازویی وصل است. اصطلاح SLAP اشاره به علامت اختصاری لابروم فوقانی پیشین و پسین دارد. بدین معنا که پارگی لابروم  در قسمت بالایی (فوقانی) هم در جلو (پیشین) و هم در عقب (پسین) اتفاق می‌افتد محلی که تاندون عضله دو سر به لابروم وصل می‌گردد.

پارگی لابروم به سه صورت رخ می‌دهد:

• فعالیت بیش از اندازه: افرادی که شانه خود را در طولانی مدت و در یک جهت حرکت دهند ممکن است با پارگی لابروم شانه مواجه گردند. احتمال دارد شغل شما به گونه‌ای است که مدام مجبور هستید مفصل شانه خود را به بالای سر حرکت دهید. مانند وزنه برداری که مجبور است طی یک جلسه تمرینی بارها و بارها هالتر را با حرکت سریع به بالای سر خود ببرد.

آسیب دیدگی: طبیعی است موقع زمین خوردن دستتان کاملا باز خواهد شد. در این مواقع فشار وارد آمده بر دست می‌تواند به پارگی SLAP لابروم منجر شود. همچنین احتمال دارد حین تصادف رانندگی شدید و بر اثر در رفتگی مفصل شانه از ناحیه لابروم دچار پارگی شوید و یا حین انجام فعالیتی خاص ضربه محکمی به بازو وارد شود.

ساییدگی و فرسودگی: لاستیک‌های خودرو با طی کردن مسافت زیاد فرسوده خواهند شد، این شرایط در مورد عضله لابروم شانه هم صدق می‌کند. عضله لابروم در طول روز فعالیت زیادی انجام می‌دهد. پارگی لابروم در بین افراد 40 ساله و بالاتر رایج است.

جهت کسب اطلاعات بیشتر به وب سایت ما مراجعه کنید و با ما در ارتباط باشید...

لابروم چیست؟ 


لابروم چیست

شانه از سه استخوان تشکیل شده است: اسکاپولا (تیغه شانه)، هومروس (استخوان فوقانی بازو)، و ترقوه. قسمتی از استخوان کتف از کاسه شانه تشکیل می‌شود. لابروم یک رشته بافت نرم است و کاسه شانه را به شکل فنجان در می‌آورد. لابروم سطح صاف گلنوئید را به عمق کاسه حرکت می‌دهد و آن را با سر استخوان بازو جفت می‌سازد.

عضله روتاتور کاف وظیفه متصل کردن استخوان بازو به استخوان کتف را بر عهده دارد. ‌تاندون‌های روتاتور کاف از چهار عضله تشکیل شده اند. این تاندون‌ها قادرند ماهیچه‌ها را به استخوان‌ها متصل کنند. ماهیچه‌ها با کمک تاندون‌ها می‌توانند استخوان‌ها را به حرکت درآورند. عضله روتاتور کاف در انجام حرکت عمودی و چرخشی بازو تاثیرگذار است. زمانی که دست بالا می‌آید، عضله روتاتور کاف نیز استخوان سر بازو را محکم در گلنوئید استخوان کتف نگه می‌دارد.

انواع پارگی لابروم شانه


انواع پارگی لابروم شانه

پارگی لابروم شانه انواع مختلفی دارد و ممکن است در اثر آسیب دیدگیّ، ضربه ناگهانی یا انجام برخی حرکات تکراری و ساده مانند پرتاب توپ اتفاق بیفتد. نکته جالب درباره لابروم این است که با گذشت زمان فرسوده و ساییده می‌شود و بیشتر در معرض پارگی قرار می‌گیرد.

بازیکنان رشته بیسبال مثال خوبی هستند، ورزشکارانی که مدام مجبورند توپ بیسبال را پرتاب کنند و در نتیجه استخوان کتف آنها همواره تحت فشار مزمن قرار دارد. نهایتا این وضعیت می‌تواند به فرسودگی لابروم و در واقع پارگی آن منجر گردد. این آسیب دیدگی را پارگی SLAP نیز خطاب می‌کنند (پارگی لابروم فوقانی از قسمت قدامی به خلفی).

شدیدترین حالت آسیب دیدگی لابروم در حالت زمین خوردن به صورت دو دست کاملا باز رخ می‌دهد، یا سانحه رانندگی که طی آن توپی شانه موجب بیرون راندن لابروم از داخل کاسه شانه می‌شود. در این شرایط معمولا استخوان کتف به کل از جا در می‌آید و درد شدیدی را به همراه دارد و درمان آن همیشه نیازمند عمل جراحی است.

پارگی لابروم چگونه اتفاق می‌افتد؟


پارگی لابروم

لابروم شانه یک دیسک غضروفی واقع در درون استخوان کتف است و به لبه کاسه شانه وصل شده است. ثابت ماندن توپی مفصل شانه در جایگاه اصلی خود و همچنین کمک به حفظ دامنه حرکتی و پایداری کتف، بسیار حیاتی است.

ممکن است بافت نرم صدفی بین گلنوئید و استخوان سر بازو گیر بیفتد. در این مواقع روند پارگی لابروم آغاز می‌گردد. در صورتی که پارگی لابروم شدید باشد، ممکن است به یک پره بافت آویزان و متحرک در مفصل تبدیل گردد و بین استخوان سر بازو و گلنوئید گیر بیفتد. همزمان که فرد کتف خود را حرکت می‌دهد، این بافت آویخته ممکن است عامل ایجاد درد شود. تعدادی تاندون و رباط به لابروم متصل هستند و در پایداری و ثبات استخوان شانه نقش بسزایی دارند. بنابراین در زمان پارگی لابروم، غالبا استخوان شانه حالت پایایی و تعادل قبلی خود را از دست می‌دهد.

علائم پارگی لابروم شانه


علائم پارگی لابروم

احساس درد و ناراحتی از ناحیه کتف، ضعف یا بی‌تعادلی مفصل و حس معلق شدن از جمله علائم پارگی لابروم هستند. با جابجایی دست و احساس درد ناشی از فعالیت‌های خاص مانند پرتاب کردن توپ یا هر نوع حرکت دادن دست به بالای سر ممکن است با صدایی شبیه به تق تق یا گیرافتادن شیء داخل مفصل مواجه شوید.

پارگی لابروم شانه چطور تشخیص داده می‌شود؟


تشخیص پارگی لابروم شانه

• سوابق پزشکی: پزشک ممکن است براساس سوابق پزشکی بیمار پی به پارگی لابروم شانه ببرد. پزشک سوالاتی را درباره احساس درد و آسیب دیدگی‌های قبلی شانه و احتمال صدمه به لابروم شانه از بیمار جویا می‌شود.

• معاینه بدنی: با معاینه بدنی و بررسی چندین نوع حرکت شانه می‌توان به علائم پارگی لابروم پی برد. احتمال دارد با بلند کردن دست احساس گیرافتادگی به شما دست بدهد، و شاید موقع بالا نگه داشتن دست بالای سر احساس ناراحتی کنید. اگر دست خود را در مقابل بدن نگه دارید به طوری که کف دست به سمت زمین اشاره داشته باشد، و در این حالت پزشک نیرویی بر دست بیمار وارد کند، احتمالا فرد احساس درد و ناراحتی خواهد کرد.

• آزمایش ام آر آی: تشخیص عارضه پارگی لابروم حتی با آزمایش ام آر آی هم دشوار است. ام آری آی به آزمایش عکسبرداری گفته می‌شود که برای به تصویر کشیدن بافت‌های استخوان شانه از امواج مغناطیسی بهره می‌برد. اسکن ام آر آی می‌تواند بافت‌های نرم مانند تاندون‌ها و رباط‌ها و همچنین استخوان‌ها را نشان دهد.

• آزمایش سی تی اسکن: عارضه پارگی لابروم با استفاده از آزمایش سی تی اسکن و رنگ مخصوص قابل تشخیص است. سی تی اسکن یک آزمایش قدیمی‌تر است و به منظور به تصویر کشیدن بخش‌های استخوان کتف از پرتو ایکس بهره می‌برد. بافت‌های نرم در آزمایش سی تی اسکن مشخص نیستند، اما استفاده از رنگ مخصوص این امکان مشاهده آنها را فراهم می‌سازد. رنگ قادر است ساختار لابروم را آشکار سازد. در صورت وجود پارگی، رنگ به داخل لابروم نفوذ کرده و آن را در عکسبرداری سی تی اسکن نشان می‌دهد.

• آرتروسکوپی: با این همه، ام آر آی و سی تی اسکن در تشخیص عارضه پارگی لابروم خیلی دقیق عمل نمی‌کنند. بعضی مواقع تشخیص پارگی لابروم بسیار دشوار می‌شود. شاید لازم باشد جراح با استفاده از دوربین لاپروسکوپ به بررسی دقیق‌تر کتف بیمار بپردازد. آرتروسکوپ یک دوربین فیلمبرداری کوچکی است که با ایجاد یک برش جزئی در ناحیه کتف به داخل مفصل شانه فرو برده می‌شود. سپس جراح قادر است تصاویر مفصل شانه را بر روی صفحه نمایش مشاهده کند. این کار اجازه مشاهده مستقیم و تشخیص پارگی لابروم را به جراح می‌دهد.

چه گزینه‌های درمانی برای درمان پارگی لابروم قابل دسترس هستند؟


بسته به نوع و شدت پارگی لابروم شانه، ممکن است یکی از درمان‌های زیر برای شما انتخاب شود:

تجویز داروی ضد التهابی

داروی ضدالتهابیمدیریت درد و التهاب اولین هدف پزشک خواهد بود. تجویز داروهای ضد التهابی مانند آسپرین یا ایبوپروفن و استراحت به عنوان درمان اولیه و تسکین درد به حساب می‌آیند. در صورتی که بیمار قادر به تحمل درد نباشد، احتمالا پزشک تزریق کورتیزون را برای وی توصیه خواهد کرد. کورتیزون یک داروی ضد التهابی قوی محسوب می‌گردد. این دارو علیرغم اثر کوتاه مدت قادر است به خوبی احساس درد را تسکین بخشد.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی

احتمالا پزشک برای برنامه توانبخشی بیمار را به یک متخصص فیزیوتراپ معرفی خواهد کرد. فیزیوتراپ در اولین جلسه درمانی سعی می‌کند با استفاده از تکنیک‌های سرما و گرما درمانی از احساس درد و التهاب بکاهد. از روش‌های درمانی و نرمش‌های گوناگونی جهت بهتر کردن دامنه حرکتی مفصل شانه، عضلات و مفاصل مجاور بهره گرفته می‌شود.

نرمش‌های تقویت کننده

نرمش های تقویت کننده

در ادامه، بیمار موظف است برخی نرمش‌های تقویت کننده جهت تقویت توان و کنترل عضله روتاتور کاف و ماهیچه‌های تیغه شانه را انجام دهد. فرد درمانگر برخی تکنیک‌های خاص در راستای حفظ توپی استخوان سر بازو در گلنوئید را به بیمار آموزش خواهد داد. این تکنیک‌ها باعث بهتر شدن دامنه حرکتی و کمک به حرکت یکنواخت مفصل شانه حین انجام تمامی فعالیت‌ها خواهند شد.

شاید لازم باشد بیمار به مدت 4 تا 6 هفته از برخی روش‌های درمانی پیروی کند. اکثر بیماران ظرف این چارجوب زمانی توانایی انجام فعالیت‌های روزمره و استفاده کامل از بازوی خود را بدست می‌آورند.

جراحی

جراحی

در صورت برطرف نشدن علائم عارضه احتمالا به انجام جراحی نیاز است. جراحی لابروم شانه همچنان در حال پیشرفت است. اطلاعات و شناخت جراحان از عارضه پارگی لابروم به اندازه‌ای نیست که بتوانند ارزیابی خوبی از نتایج درمان‌های مختلف ارائه کنند.

• دبریدمان لابروم: معمولا آرتروسکوپی در درمان بسیاری از پارگی‌های لابروم شانه کاربرد دارد. اگر پارگی جزئی باشد و با حرکت دادن کتف درد احساس شود، صرفا با برداشتن لبه‌های فرسوده و قطعات آویخته لابروم می‌توان از دست علائم دردآور عارضه راحت شد. به این جراحی "دبریدمان لابروم" گفته می‌شود.

• درصورت بزرگ بودن پارگی، احتمال بی‌تعادل شدن مفصل شانه نیز وجود دارد. در این مواقع به جای خارج کردن لابروم لازم است پارگی ترمیم گردد. جراحان با استفاده از چندین تکنیک نوین می‌توانند تجهیزات کمکی را داخل استخوان اطراف مفصل قرار دهند و با استفاده از دوربین آرتروسکوپ دوباره لابروم از هم جدا شده را بهم پیوند بزنند. وسایل کمکی گوناگونی در دسترس قرار دارند، اما اکثر آنها با دلر مخصوص پزشکی به استخوان وصل می‌شوند و بعد لابروم را با تعدادی بخیه به استخوان وصل می‌کنند و امکان ترمیم مجدد آن را در وضعیت صحیح فراهم می‌سازند.

• جراحی باز: امروزه به ندرت از جراحی باز جهت درمان پارگی لابروم استفاده می‌شود. تکنیک‌های آرتروسکوپی تغییرات و پیشرفت‌های زیادی داشته‌اند و در حال حاضر روش درمانی پرطرفداری به حساب می‌آیند. اگر به هر دلیلی قرار باشد پارگی به روش جراحی باز درمان شود، جراح مجبور است یک شکاف در ناحیه شانه ایجاد کند. عیب اصلی ایجاد برش‌های بزرگتر این است که زمان بهبودی پس از جراحی را طولانی‌تر خواهد کرد.

توانبخشی


توانبخشی

بعد ازدرمان لابروم شانه با جراحی یا روش‌های غیر جراحی ممکن است شرایط متفاوتی داشته باشید که در زیر به آنها اشاره می‌کنیم:

توانبخشی غیر جراحی

حتی یک برنامه توانبخشی هم نیازمند درمان غیرجراحی می‌باشد. برخی بررسی‌ها نشان می‌دهد ناپایداری مفصل شانه نهایتا ممکن است پارگی لابرومرا بدتر کند. هدف از درمان تقویت عضلات روتاتور کاف و به دنبال آن پایدارتر ساختن شانه است. در ابتدا لازم است برخی نرمش‌های ورزشی را همراه با متخصص درمانگر انجام دهید. در نهایت هم یک برنامه تمرینی خانگی جهت منعطف و استوار نگه داشتن عضلات به شخص ارائه خواهد شد. این برنامه تمرینی از برخی مشکلات آتی پیشگیری خواهد کرد.

بعد از جراحی

فرآیند توانبخشی بعد از جراحی پیچیده‌تر است. احتمالا پزشک تا چند هفته بعد از جراحی استفاده از یک کمربند طبی را جهت محافظت از مفصل شانه به بیمار توصیه خواهد کرد. متخصص فیزیوتراپ یا کاردرمان برنامه توانبخشی و بهبودی را نظارت خواهد کرد. بسته به روش جراحی ممکن است مجبور باشید به مدت 1 تا 2 ماه در جلسات درمانی حضور داشته باشید و اگر انتظار دارید هر چه زودتر فعالیت‌های ورزشی خود را از سر بگیرید، می‌بایست دست کم 4 تا 6 ماه صبوری به خرج دهید.

اینکه هرچه زودتر دامنه حرکتی مفصل شانه به حالت نرمال بازگردد، نکته حائز اهمیتی است. با اینحال، لازم است این کار با محافظت از بافت‌های در حال بهبودی همسو باشد. تعدادی از روش‌های درمانی بر روی مدیریت درد و ورم ناشی از عمل جراحی تمرکز خواهند داشت. ممکن است یخ درمانی و تحریک الکتریکی مثمر ثمر واقع شود. احتمال دارد متخصص درمانگر تکنیک ماساژ و سایر روش‌های درمانی کاربردی را در راستای تسکین گرفتگی و درد عضلات در دستور کار خود قرار دهد.

مراحل ورزش درمانی بعد از جراحی

• حرکات اثرناپذیر: بعد از جراحی، معمولا متخصص درمانگر به منظور بهبودی کامل لابروم شانه اجرای برخی حرکات ورزشی کم اثر را به بیمار توصیه خواهد کرد. طی حرکات کم اثر تنها مفصل شانه جابجا می‌شود، اما فشاری بر عضلات وارد نمی‌شود. متخصص درمانگر به آرامی مفصل شانه را حرکت خواهد داد و به تدریج کشش را روی بازو اعمال می‌کند. احتمالا نحوه اجرای این نوع حرکات در منزل هم به بیمار آموزش داده خواهد شد.

• درمان اکتیو: درمان اکتیو تقریبا 6 هفته بعد از عمل جراحی آغاز می‌شود. نرمش‌های اکتیو و مخصوص بازگرداندن دامنه حرکتی مفصل با استفاده از قدرت عضلانی خود بیمار کمک کننده هستند. نرمش‌های تقویت کننده ایزومتریک و سبک در همین برهه زمانی شروع می‌شوند. این نوع نرمش‌ها بدون تحت فشار قرار دادن مفصل در حال بهبودی تاثیر خود را می گذارند.

• حرکات تقویت کننده اکتیو: در ابتدای هفته دهم، بیمار آمادگی آغاز حرکات تقویت کننده اکتیو را پیدا خواهد کرد. این نوع حرکات بر بالا بردن توان و کنترل عضلات روتاتور کاف تمرکز دارند. این حرکات به استحکام توپی استخوان سر بازو در کاسه گلنوئید کمک می‌کنند و می‌توانند استحکام مفصل شانه را تقویت کنند. هرچه مفصل شانه مستحکم و نیرومندتر باشد، توپی استخوان سر بازو طی انجام تمامی فعالیت‌ها در کاسه یا جایگاه اصلی خود باقی خواهند ماند.

آیا پارگی لابروم حتما باید درمان شود؟


 

درمان پارگی لابروم

بطور کل این که بگذاریم لابروم شانه به خودی خود درمان و بازسازی شود، تصور اشتباهی است و اگر تصمیم دارید در فرآیند بهبودی آن اقدامی اتخاذ نکنید، معمولا بهبودی کامل و یکنواختی صورت نخواهد گرفت. در صورتی که تحمل درد را دارید و تصمیم به از سر گرفتن ورزش‌هایی که در آن نیاز به بالا بردن دست بالای سر است ندارید، می‌توان فرآیند درمان را صرفا با ساده گرفتن آسیب دیدگی و استراحت بیشتر دادن به لابروم آسیب دیده در پیش گرفت. اما اگر قصد ادامه ورزش و فعالیت‌های ورزشی را دارید، به احتمال زیاد جراحی تنها گزینه شما خواهد بود.

معمولا پارگی و ساییدگی‌های لابروم شانه  را از طریق جراحی آرتروسکوپی ترمیم می‌کنند، جایی که برش کوچکی در محل جراحی ایجاد می‌شود و سپس جراح با کمک دوربین و ابزارهای مخصوص جراحی اقدام به ترمیم و پاکسازی محل آسیب دیدگی به شیوه‌ای غیرتهاجمی می‌کند. در صورتی که لابروم شانه فقط دچار پارگی جزئی شده باشد، جراح صرفا محل پارگی را پاکسازی خواهد کرد و غضروف‌های زائد را خارج می‌سازد.

اگر آسیب دیدگی وخیم‌تر باشد، مانند در رفتگی کامل لابروم، جراح مجبور است لابروم با تجهیزات مخصوص پزشکی ثابت نگه داشته شود و این کار مستلزم جراحی دوم است.

 

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است