درمان روماتیسم مفصلی(آرتریت روماتوئید)بدون نیاز به جراحی باز

رماتیسم مفصلی

روماتیسم بیماری است که در آن، سیستم ایمنی بدن شخص به مفاصل بدن حمله می‌کند و موجب التهاب آن‌ها می‌شود. زمانی که سیستم ایمنی بدن شخص سالم است، به مبارزه علیه عفونت‌ها کمک می‌کند. در افراد مبتلا به روماتیسم، سیستم ایمنی بدن، اشتباها به سلول‌های موجود در غشای داخلی مفصل حمله می‌کند و موجب التهاب مفصل و ورم، درد و خشکی آن می‌شود. افراد مبتلا به روماتیسم در دوره‌هایی بهبود پیدا می‌کنند و علائم آنها فروکش می‌کند و در دوره‌هایی نیز علائم انها عود کرده و حمله می‌کنند.

روش‌های درمانی جدید رماتیسم مفصلی

روماتیسم بیماری است که موجب التهاب مفاصل در بدن می‌شود. روماتیسم دومین نوع بیماری شایع از بیماری‌های ارتریت است. در هر 100 نفر، یک تا سه نفر دچار روماتیسم می‌شوند و این بیماری ممکن است در هر سنی آغاز شود . سه چهارم افراد مبتلا به این بیماری زن هستند. احتمال بروز روماتیسم در سنین 30 تا 50 سالگی بیشتر است اما هر کسی با هر سنی (کودکان، نوجوانان و افراد مسن) ممکن است به این بیماری مبتلا شود.
به طور کلی عواملی که می‌توانند خطر ابتلا به رماتیسم مفصلی را افزایش دهند عبارت‌اند از:جنس,سن, عوامل ژنیتیکی و عوامل محیطی. روش‌های درمانی جدیدی که امروزه برای درمان رماتیسم مفصلی وجود دارد اوزون تراپی و تزریق پی آر پی(PRP)می باشند که در این مقاله با آنها بیشتر آشنا خواهید شد.
ارتباط با ما
متخصصان ما در کلینیک آماده‌ی ارائه خدمات در زمینه‌ی درمان انواع دردهای مفصلی و عضلانی با استفاده از روش‌های جراحی بسته(مانند اوزون تراپی و تزریق پی آر پی) و با استفاده از بهترین امکانات به شما می‌باشند. جهت کسب اطلاعات بیشتر میتوانید با شماره‌های زیر تماس حاصل فرمایید.
شماره تماس

شایع ترین علائم روماتیسم


برخی از علائمی که در بیماران روماتیسمی مشاهده می‌شوند، نتیجه‌ی مستقیم التهاب مفصل یا تجمع بیش از حد مایع سیناویال هستند. بیماری روماتیسم یک بیماری خد ایمنی است بدین معنا که در آن، سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های خود بدن حمله می‌کند. بیماری‌های خود ایمنی دارای طیف گسترده ای هستند و شامل لوپ.س، ام اس، روماتیسم و بسیاری بیماری‌های دیگر می‌شوند. علائم ناشی از روماتیسم می‌تواند خفیف تا بسیار شدید باشد. اما برخی از علائم کلی هستند که باید از آنها آگاه باشید و در صورت مشاهده آنها بدانید که احتمال آن مب رود که به روماتیسم دچار شده باشید.

درد و التهاب مفصلی

معمولا درد مفصلی در دوره‌های حمله بیماری و عود علائم حس می‌شود. در این دوره‌ها، التهاب مفصلی موجب بروز درد می‌شود. اما در مواردی ممکن است حتی در دوره‌های فروکش شدن بیماری نیز مفاصل دردناک باشند چرا که مفصل دچار آسیب شده است. این درست مانند زمانی است که شما در گذشته در ورزش آسیب دیده اید و دوره آسیب تمام شده اما همچنان درد ناشی از اثرات آن وجود دارد. علاوه بر درد ، ممکن است بیماران در مفاصل خود احساس حساسیت به لمس داشته باشند. این اتفاق زمانی می‌افت که التهاب درون مفصل موجب آسیب به شاخه‌های عصبی شده است. در این حالت وارد شن هر فشار کوچکی به پا ، حتی هنگام غلت خوردن در خواب، موجب بروز درد و حس حساسیت می‌شود. در صورتی که بیماری روماتیسم در مفاصل ستون فقرات نیز ایجاد شده باشد، موجب درد کمر و گردن می‌شود.

تورم مفصل

تورم مفصلی یکی دیگر از علائم شایع روماتیسم است که ناشی از التهاب درون مفصل است. میزان تورم مفصلی در هر بیمار متفاوت است و می‌تواند بسیار خفیف تا بسیار شدید و قابل توجه باشد. زمانی که مفاصل متورم می‌شوند، میزان حرکت پذیری و دامنه حرکتی مفصل نیز کاهش پیدا می‌کند و در صورتی که رومایسم در مفاصل انگشتان باشدف ممکن است در آوردن انگشتر از انگشتان مشکل شود. داروهای ضد التهاب گاهی می‌توانند این تورم را برطرف کنند.

قرمزی و گرم شدن مفصل

زمانی که مفاصل بر اثر روماتیسم متورم شده اند، ممکن است این حالت موجب شود که ناحیه مشخصی بر روی پوست قرمز شود. این بدین خاطر است که مویرگ‌های زیر پوست اتساع پیدا می‌کنند و در نتیجه بیشتر قابل رویت هستند. علاوه بر این، زمانی که مفاصل ملتهب می‌شوند، احتمال آن وجود دارد که شما در مفصل خود احساس گرما داشته باشید. به همین خاطر بسیار مهم است که به بدن خود و حسی که دارید بسیار توجه کنید چرا که برخی از علائم روماتیسم به چشم قابل دیدن نیستند بلکه حس می‌شوند

احساس خشکی و محدود شدن دامنه حرکتی مفصل

خشکی مفاصل زمانی رخ می‌دهد که بیماری در فاز التهابی فعال قرار دارد و یا زمانی که سیستم ایمنی شما در حال حمله له بافت‌های سالم بدن است. در اغلب موارد، بیشترین میزان خشکی مفصل در صبح است اما برخی از بیماران مبتلا به روماتیسم گزارش می‌دهند که تورم مفصلی آنها در طول روز نیز ادامه پیدا می‌کند. خشکی مفصل و تورم مفصلی موجب می‌شود دامنه حرکتی مفصل محدود شود . در برخی از موارد که بیماری وخیم تر است، ممکن است دامنه حرکتی مفصل به طور کامل از دست برود. کار کردن با یک غیزیوتراپیست ماهر می‌تواند موجب شود که این روند کند و یا متوقف شود. سایر روش‌های درمانی مانند مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی نیز می‌تواند کمک کند.

تغییر شکل مفصل

علاوه بر حس درد و خشکی مفصل ، در صورتی که مفصل و غضروف آن آسیب زیادی دیده باشد ممکن است مفصل تغییر شکل دهد و دفرمیته شود. این حالت معمولا زمانی رخ می‌دهد که روماتیسم مفصلی تشخیص داده نشده و برای مدت زمان بسیار طولانی هیچ درمانی روی آن انجام نگرفته است.

چه نواحی از بدن درگیر می‌شوند؟


علائم التهاب مفصلی ممکن است در چندین مفصل مختلف از بدن ایجاد شوند چرا که آنزیم‌های التهابی در بدن ترشح شده و به مفاصل مختلفی می‌رسند: نقاطی که بیش از همه معمولا دچار التهاب مفصلی می‌شوند عبارتند از:

  • مفاصل انگشتان
  • مچ دست
  • آرنج
  • شانه‌ها
  • لگن
  • زانوها
  • مچ پاها
  • انگشتان پا

علائم روماتیسم ممکن است در تمامی یا تعدادی از این مفاصل بروز کنند. در صورتی که علائم روماتیسم در بیش از یک مفصل از بدن بروز کند به آن پلاری آرتریت گفته می‌شود.

درمان


داروهای مربوط به روماتیسم

داروهای مربوط به روماتیسم

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی

برایاغلب بیماران مبتلا به روماتیسم داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تجویز می‌شود تا درد و التهاب مفصلی آنها کاهش پیدا کند. داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی مانند ایبوبروفن با دوز پایین، غیرتجویزی هستند اما در صورتی که برای تسکین درد بیمار کافی نباشند، داروهای قویتری تجوی می‌شوند.

متوتراکسات و دیگر داروهای تعدیل کننده روماتیسم

داروهای تعدیل کننده بیماری روماتیسم (DMARDS) می‌توانند روند پیشروی روماتیسم را متوقف کرده یا کند کنند. این داروهاعملکرد سیستم ایمنی بدن را تعدیل می‌کنند. نام ژنریک برخی از این داروها عبارتند از:

  • Hydroxychloroquine
  • Methotrexate
  • Sulfasalazine
  • Azathioprine
  • Lefludomide

داروهای تعدیل کننده واکنش بیولوژیکی

این داروها در واقع زیرگروهی از داروهای تعدیل کننده روماتیسمی هستند. داروهای بیولوژیکی:

  • برخی از پروسه‌های که منجر به التهاب و روماتیسم می‌شوند را مختل می‌کنند و می‌توانند در مواردی بیماری را متوقف کنند.
  • خطر بروز عفونت در بدن شخص را افزایش می‌دهند و ممکن است قیمت آنها بسیار طیاد باشد. به همین خاطر این داروها تنها زمانی ممکن است تجویز شوند که داروهای تعدیل کننده روماتیسم تجویز شده و غیر موثر بوده اند.
  • ممکن است این داروها بر اثر گذشت زمان تاثیر گذاری کمتر و عوارض جانبی بیشتری داشته باشند. پزشک و بیمار باید تعاملات موثری با یکدیگر داشته باشند تا تغییرات ایجاد شده در بدن و عوارض و تاثیرات دارو را تحت نظر داشته باشند.

فیزیوتراپی برای درمان روماتیسم

فیزیوتراپی برای درمان روماتیسم

 

هدف از فیزیوتراپی این است که مفاصل همچنان قابلیت حرکت پذیری خود را حفظ کنند. در فیزیوتراپی از برنامه‌های ورزشی مختلف و دیگر مدالیته‌های درمانی برای تحریک عضلات، استخوان‌ها و مفاصل استفاده می‌شود. این درمان‌ها موجب افزایش قدرت عضلاتْ حجم عضلانی و چابکی بیشتر بدن می‌شود. فیزیوتراپیست‌ها به خوبی مکانیک حرکتی مفاصل و نحوه عملکرد عضلات را درک می‌کنند و می‌دانند که در حین ورزش چه مشکلاتی ممکن است ایجاد شود و این مشکلات چه راه حل‌هایی دارند. اگر برای مدت زمان طولانی است که به روماتیسم مبتلا هستید، به شما پیشنهاد می‌کنیم که به یک فیزیوتراپیست مراجعه کنید؛ فرقی نمی کند که روماتیسم شما تا چه حد پیشرفته یا خفیف است. فیزیوتراپیست در ابتدا بررسی می‌کند که قدرت عضلات شما و حرکت پذیری مفاصل به چ صورتی است و سپس با توجه به وضعیت فعلی شما، برنامه ای برای حفظ سلامت مفاصل شما تدوین می‌کند.

 

درمان‌هایی که برای درمان انواع رماتیسم مفصلی مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:

 

تزریق

تزریق

 

انواع تزریق‌هایی که برای درمان رماتیسم مفصلی مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:

اوزون درمانی

در طیف وسیعی از بیماریهای روماتیسمی و آرتریت‌ها که سیستم اسکلتی و حرکتی را به درجات مختلف درگیر می‌کنند ، اوزون تراپی بطور کاملاً موفقیت آمیز درد و التهاب را فروکش می‌دهد- تکرار درمان حتی می‌تواند موجب بهبود دائمی گردد

اوزونتراپی چیست؟

اوزون گازی است که در حالت عادی در بالای اتمسفر یافت می‌شود. گاز اوزون نیز درست مانند اکسیژن در دوز‌های بالا می‌تواند سمی باشد. اما این گار در دوزهای پایین دارای اثرات درمانی و ضدعفونی کننده است. گاز اکسیژن از دو اتم اکسیژن تشکیل شده است اما اوزون دارای سه اتم اکسیژن است. گاز اوزون برای بیش از ۵۰ سال است که به خاطر اثرات درمانی که دارد تزریق می‌شود و کاملا موثر و ایمن است.

مزایای اوزون درمانی

اوزون به خاطر تاثیرات درمانی گسترده ای که دارد برای درمان بسیاری از بیماری‌ها و مشکلات به کار می‌رود. مهم ترین تاثیرات درمانی اوزون در ادامه لیست شده اند:

  • تنظیم سیستم ایمنی بدن: سیستم ایمنی شما چه بیش از فعال باید و چه فعالیت کمی داشته باشد، اوزون تراپی آن را تنظیم می‌کند. اوزون تراپی موجب می‌شود که سلول‌های سیستم ایمنی بدن سیتوکین‌های خاصی تولید کنند. سیتوکین‌ها مولکول‌های خاصی هستند که برای برقراری ارتباط بین اجزای سیستم ایمنی بدن مورد استفاده قرار می‌گیرند.
  • افزایش اکسیژن رسانی به سلول: اوزون موجب تحریک DPG در سلول می‌شود که منجر به افزایش جذب اکسیژن توسط سلول می‌شود. سلولها در نبود DPG برای داشتن اکسیژن بسیار تشنه هستند اما نمی توانند آن را جذب کنند.
  • افزایش تولید انرژی در سلول: اوزون موجب تنظیم فعالیت میتوکوندری در سلول‌ها می‌شود. اختلال در عملکرد میتوکوندری در واقع ریشه‌ی اصلی بسیاری از بیماری‌ها است. بنابراین برطرف کردن علت اصلی بیماری موجب می‌شود که بیماری بروز نکند.
  • خواص ضدپیری: اوزون موجب افزایش محافظت آنتی اکسیدان در بدن می‌شود. با وجود مواد سمی و شیمیایی بسیار در زندگی مدرن امروزی، بسیار مهم است که قدرت آنتی اکسیدان در بدن بالا باشد.

بیماری‌هایی که اوزون درمانی برای آن بیش از همه موثر است

بنابراین اوزون با داشتن مزایای گفته شده می‌تواند در درمان بسیاری بیماری‌ها مفید باشد. بیماری‌هایی که انجام اوزون درمانی در درمان آنها می‌تواند تاثیر بسیار شگرفی داشته باشد عارتند از:

  • آلزایمر
  • بیماری لایم
  • ام اس
  • روماتیسم
  • خستگی مفرط
  • لوپوس
  • ذات الریه
  • فیبرومیالژیا
  • دیابت

تزریق پی آر پی

تزریق PRP برای درمان آسیب دیدگی‌های تاندون، رباط، غضروف و استخوان‌های زانو و همچنین رماتیسم مفصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تزریق پلاسما (پی آر پی)

پی آر پی روشی است که در آن، از خون خود بیمار برای تحریک بدن و تسریع روند بازسازی در بافت‌های آسیب دیده و فرسایش یافته استفاده می‌شود. برای بیش از ۱۰ سال است که از روش تزریق پی آر پی در پزشکی ورزشی استفاده می‌شود. محبوبیت این روش به خاطر هزینه کم و تاثیرات فوق العاده آن است.

روند تزریق پلاسما

در ابتدا مقداری از خون بیمار گرفته می‌شود و در سانتریفیوژ قرار داده می‌شود تا گلبول‌های قرمز و سفید خون از یکدیگر جدا شوند. سپس قسمتی از خون که دارای پلاسمتی غنی از پلاکت است، جدا می‌شود و در ناحیه آسیب دیده مانند تاندون یا غضوف تزریق می‌شود. ممکن است برای آنکه پزشک بتواند دقیقا پلاسما را در محل مورد نظر تزریق کند، از تصاویر اولتراسوند (سونوگرافی) استفاده شود. کل این پروسه درمانی در حدود ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول می‌کشد. بعد از تزریق لازم است که بیمار استراحت کن و در صورت نیاز برنامه‌ی فیزیوتراپی را دنبال کند. در مواردی که بیماری پیشرفته تر است ممکن است به بیش از یک تزریق نیاز باشد. اغلب بیمارانی که درمان پی آر پی را انجام می‌دهند ظرف مدت سه ماه می‌توانند به اغلب فعالیت‌های فیزیکی که قبل از آسیب داشته اند بازگردند.

استروئید (کورتیکاستروئید)

استروئیدهای که سریع تاثیر می‌گذارند مانند پردنیزون، خصوصا در ابتدای روند درمان بسیار کاربردی و موثر هستند. سایر داروهای روماتیسم معمولا تا ۱۲ هفته طول می‌کشد تا تاثیر خود را بگذارند. یکی از مزایای استروئید این است که می‌توان آن را درون مفصل تزریق کرد و در نتیجه می‌توان به صورت کاملا هدفمند، تسکین درد را ایجاد کرد و عوارض جانبی محدود خواهند بود. تاثیر گذاری استروئیدها معمولا با گذشت زمان کم می‌شود. علاوه بر این افرادی که به طور مداوم برای چندین ماه یا چندین سال استروئید مصرف می‌کنند دچار عوارضی مانند اضافه وزن، افزایش فشار خون، دیابت و بیماری قلبی می‌شوند.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است