درمان خشکی کمر(در ناحیه ی مفصل کمر و لگن) بعد از بیدارشدن از خواب

درمان خشکی کمر(در ناحیه ی مفصل کمر و لگن) بعد از بیدارشدن از خواب

اسپوندیلیت انکیلوزان یک نوع التهاب مزمن ستون فقرات و فاصل خاصره‌ای خاجیاست. مفاصل ساکروایلیاک در انتهای پایین کمر قرار دارند، یعنی جایی که استخوان خاجی (استخوانی دقیقا بالای دنبالچه) به استخوان‌های لگنی (استخوان‌های هر دو طرف بالای باسن) متصل می‌شود. التهاب مزمن در این ناحیه باعث درد و خشکی در داخل و اطراف ستون فقرات، از جمله گردن، وسط کمر، پایین کمر، و باسن می‌شود. با گذشت زمان، التهاب مزمن ستون فقرات (اسپوندیلیت) می‌تواند منجر به چسبیدن کامل (همجوشی) مهره‌ها به هم شود، پروسه ای که به انکیلوزان شناخته می‌شود. انکیلوزان باعث از دست رفتن تحرک ستون فقرات می‌شود.

گرفتگی کمر, مخصوصا خشکی کمر در صبح ,در صورت پایداری آن و ایجاد کمر درد می‌تواند نشانه بیماری به اسم  اسپوندیلیت انکیلوزان باشد. این بیماری یک بیماری مفصلی پیشرونده است که مفصل کمر و لگن را درگیر می‌کند. درمان گرفتگی کمر به موقع می‌تواند تا حد زیادی به کاهش علائم سفتی، خشکی ودرد کمر کمک می‌کند. خشکی عضلات کمر هنگامی اتفاق می‌افتد که ماهیچه‌ها، عناصر سدیم، منیزیم، پتاسیم خود را به مقدار کافی نداشته باشند و در نتیجه آن، گرفتگی عضله پیش می‌آید. از جمله روش‌های درمانی که برای بهبود این بیماری وجود دارد می‌توان به انواع روش‌های تزریق(تزریق اوزون, تزریق پی آر پی و تزریق اپیدورال) اشاره کرد.

متخصصان ما در کلینیک ... آماده ارائه خدمات در زمینه ی درمان انواع دردهای کمر از جمله خشکی کمر به کمک روش‌های تزریق و با استفاده از بهترین امکانات به شما می باشند. جهت کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید با شماره‌های کلینیک تماس حاصل فرمایید.

چه چیزی باعث اسپوندیلیت انکیلوزان می‌شود؟


اگرچه علت اسپوندیلیت انکیلوزانناشناخته است، ارتباط ژنتیکی و خانوادگی قوی وجود دارد. اکثرا، اما نه همه، افراد مبتلا به اسپوندیلیت ژن HLA-B27 را در خود دارند. اگرچه افرادی که این ژن را حمل می کنند بیشتر احتمال دارد که به اسپوندیلیت دچار شوند، در 10 درصد از افرادی که نشانه‌ای از این بیماری ندارند نیز پیدا شده است.

علائم اسپوندیلیت انکیلوزان


درد و سفتی مداوم در پایین کمر، باسن و لگن که بیش از سه ماه ادامه یابد. اسپوندیلیت اغلب در اطراف مفاصل ساکروایلیاک شروع می‌شود، جایی که استخوان خاجی (پایین ترین بخش اصلی ستون فقرات) به استخوان حرقفی لگن در ناحیه پایین کمر پیوند می‌یابد.

اسپوندیلیت انکیلوزانمی‌تواند منجر به رشد بیش از حد استخوان‌ها شود، که می‌تواند سبب اتصال غیر طبیعی استخوان‌ها شود، که به "همجوشی استخوانی" شناخته می‌شود. اثر فیوژن بر روی استخوان‌های گردن، کمر و یا مفصل ران ممکن است باعث کاهش توانایی فرد در انجام فعالیت‌های روزمره شود. جوش خوردن دنده‌ها به ستون فقرات یا استخوان جناغ سینه ممکن است توانایی فرد برای فراخ کردن سینه را در هنگام نفس کشیدن عمیق را محدود کند.

اسپوندیلیت ممکن است بر روی برخی از رباط‌ها و تاندون‌هایی که به استخوان‌ها متصل می‌شوند نیز تاثیر بگذارد. تاندونیت (التهاب تاندون) ممکن است باعث درد و خشکی در ناحیه پشت یا زیر پاشنه، مانند تاندون آشیل در پشت مچ پا شود. اسپوندیلیت انکیلوزانیک بیماری سیستمیک است، به این معنی که علائم ممکن است به مفاصل محدود نشود. افراد مبتلا به این بیماری همچنین ممکن است دچار تب، خستگی و از دست دادن اشتها شوند. التهاب چشم (قرمزی و درد) در برخی افراد مبتلا به اسپوندیلیت رخ می دهد. در موارد نادر، مشکلات ریوی و قلبی نیز ممکن است ایجاد شود.

اسپوندیلیت انکیلوزان چگونه تشخیص داده می‌شود؟


تشخیص اسپوندیلیت انکیلوزانبر اساس چندین عامل انجام می‌شود، از جمله:

  • علائم
  • یافته‌های حاصل از معاینه فیزیکی
  • اشعه ایکس کمر و لگن
  • بررسی قفسه سینه هنگام تنفس
  • نتایج تست‌های آزمایشگاهی

درمان


درمان‌های خانگی

درمان‌های خانگی که برای درمان خشکی کمر توصیه می‌شود عبارتند از:

  • مسکن خوردن
  • کمپرس آب داغ

درمان‌های دارویی

درمان‌های دارویی

 

بعضی از داروها به رفع درد و خشکی کمک می کنند و به بیماران اجازه می دهند تا تمرینات خود را با حداقل ناراحتی انجام دهند. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) - مانند ایبوپروفن، ناپروکسن و آسپرین – رایج ترین داروهای مورد استفاده برای درمان اسپوندیلیت هستند. در موارد متوسط ​​تا شدید، سایر داروها ممکن است به برنامه درمانی اضافه شوند. داروهای ضد روماتیسمی (MDARDs)، مانند متوترکسات(روماترکس) می‌توانند زمانی مورد استفاده قرار گیرند، کهداروی‌های ضد التهابی غیر استروئیدی به تنهایی برای کاهش التهاب، خشکی و درد کافی نیستند. علاوه بر این، داروهای نسبتا جدیدی به نام داروهای بیولوژیک از جمله آدالیموماب (هومیرا)، آدالیموماب-آتو (آمجویتا)، یک مشابه زیستی برای هومیرا، سرتولیزوماب پگول (سیمزیا)، اتانرسپت (انبرل)، اتانرسپت- اس زی (ارلزی)، یک مشابه زیستی برای انبرل، گلیموماب (سیمپونی آریا، سیمپونی)، اینفلیکسیماب (رمیساد)، و اینفلکلیسیماب- دیب (ابنفلکترا)، مشابه زیستی برای رمیساد، و سکوکینیماب (کوزنتیکس)- برای درمان اسپوندیلیتانکیلوزان توسط FDA تایید شده اند. همچنینسیمبالتا برایرفع درد مزمن کمر تایید شده است. تزریقات استروئید به مفصل یا تاندون ممکن است در برخی موارد مفید باشد.

طب فیزیکی و کار درمانی

طب فیزیکی و کار درمانی

 

مداخله زودهنگام با طب فیزیکی و کار درمانی برای حفظ عملکرد و به حداقل رساندن بد شکلی ستون فقرات لازم است

لیزر درمانی توان پایین (LLLT)

لیزر درمانی توان پایین (LLLT)

لیزر درمانی توان پایین LLLT باعث تسکین درد همراه با کاهش حرارتگیرنده‌های درد می‌شودو پاسخ التهابی را تنظیم می‌کند. پروتکل مهار براي سرکوب گیرنده‌های درد و میواسپاسم مربوط به آن استفاده می‌شود. پروتکل تحریک کننده برای تولید میکروگردش بهبود یافته، مدولاسیون واکنش التهابی و بنابراین ترغیب ترمیم قدرتمند و یکنواخت بافت استفاده می‌گردد.

تزریق

تزریق

 

انواع تزریق که برای درمان خشکی کمر و درد‌های کمر مورد استفاده قرار می‌گیرد عبارتند از:

تزریق اوزون

اوزون درمانی یا تزریق اوزون یکی از راههای درمان و بهبود خشکی کمر می‌باشد. برای آنکه يک ناحيه آسيب ‌ديده در بدن بتواند بازيابي و ترميم شود، به عوامل بسيار مهمي شامل ويتامين‌ها، عناصر غذايي و اکسيژن نياز دارد که تنها از طريق گردش خون تأمين می‌شوند. در اين ميان، اکسيژن به عنوان مهم‌ترين عامل شناخته می‌شود. کمبود اکسيژن باعث انباشته شدن اسيد لاکتيک می‌شود که علت اصلي ايجاد درد مي‌باشد.

تزریق پی آر پی

پلاسمای غنی‌شده با پلاکت (PRP) یک روش درمان غیرجراحی جدید است که با بهبود مکانیزم طبیعی ترمیم بدن در ارتباط با عملکرد اسکلتی عضلانی باعث کاهش ناراحتی و تسکین درد بیمار در نواحی مختلف بدن می‌شود. پلاسمای غنی‌شده با پلاکت که معمولاً به اختصار به آن پی آر پی گفته می‌شود، در حقیقت خونی است که با قرار دادن در دستگاه سانتریفیوژ و چرخش با دور سریع، پلاسمای آن از سایر بخش‌های خون جدا می‌شود. پلاکت‌ها در حقیقت مسئولیت انعقاد خون را بر عهده دارند، اما می‌توانند به صورت بالقوه تاثیر زیاد بر فرآیند بهبود عضلات، تاندون‌ها، و رباط‌های بدن داشته باشند. فاکتورهای رشد موجود در پلاکت‌ها امکان ترمیم بافت و تسریع فرآیند بهبود آسیب دیدگی‌ها را پس از تزریق در نواحی تحت درمان فراهم می‌کنند.

تزریق اپیدورال

تزریق استروئید در فضای اپیدورال کمر یکی از درمان‌های متداول بسیاری از گونه‌های کمر درد و پا درد محسوب می‌شود. داروی استروئیدی در تزریق اپیدورال مستقیماً وارد فضای اپیدورال ستون فقرات می‌شود. داروی بی‌حسی و یا محلول آب نمک، نیز گاهی اوقات برای شستن و خارج کردن واسطه‌های التهابی از اطراف ناحیه منشأ درد به استروئید اضافه می‌شود. فضای اپیدورال مملو از چربی و رگ‌های خونی، کیسه سخت شامه (دورال) را احاطه می‌کند. این کیسه نیز نخاع، ریشه‌های عصبی و  مایع مغزی ـ نخاعی را دربرمی‌گیرد که ریشه‌های عصبی در آن شناورند. در تزریق اپیدورال معمولاً مایعی حاوی کورتیزون (استروئید) و داروی بی‌حسی (لیدوکائین یا بوپیواکائین) و یا آب نمک به کار برده می‌شود.

 جراحی

 

جراحی
جراحی جایگزینی مفصل مصنوعی ممکن است گزینه درمانی مناسبی برای برخی افراد باشد که دارای بیماری مفصلی پیشرفته هستند که بر لگن و زانوها تاثیر می‌گذارد.

 ورزش

ورزش

ورزش‌های که روزانه می‌توان برای درمان خشکی کمر انجام داد عبارتند از:

  • به گونه ای بایستید که پاشنه پا و پشت شما مقابل دیوار باشد، سر خود را به سمت دیوار فشار دهید (اما نچرخانید). 5 ثانیه نگه دارید و سپس رها کنید. در صورت امکان 10 بار تکرار نمایید.
  • در یک فضای باز ایستاده و پاهای خود را از هم جدا کنید. دستان خود را روی باسن خود قرار دهید. از کمر بچرخید و به عقب نگاه کنید. زانو و پاهای خود را به سمت جلو صاف نگه دارید. 5 ثانیه نگه دارید. روی طرف دیگر تکرار کنید، 5 بار در هر سمت انجام دهید.
  • بر روی پشت دراز بکشید، زانوهای خود را خم کنید، کف پاها را روی زمین قرار دهید:

(الف) دست‌های خود را بر روی دنده‌های خود در دو طرف سینه قرار دهید. از طریق بینی خود نفس عمیق بکشید و از طریق دهان بیرون بدهید، در حالی که نفس میکشید دنده‌هایتان را به سمت دستان خود فشار دهید. 10 بار تکرار کنید. به یاد داشته باشید، همان اندازه که اهمیت دارد نفس عمیق بکشید، لازم است به طور کامل و عمیقا نفس خود را بیرون بدهید.

(ب) دستان خود را در قسمت بالای قفسه سینه قرار دهید. از طریق بینی خود نفس عمیق بکشید و تا آنجا که می‌توانید از طریق دهان خود بیرون بدهید. هنگامی که تنفس می کنید، دنده‌های خود را در برابر دستان خود فشار دهید - حدود 10 بار تکرار کنید. شما می‌توانید این تمرین را در هر زمان در موقعیت دراز کشیده یا نشسته انجام دهید.

  • روی شکم دراز بکشید، به جلو نگاه کنید، دست‌های خود را در طرفین قرار دهید (در صورت لزوم می‌توانید یک بالش زیر سینه خود قرار دهید تا راحت باشید):

(الف) یک پا را از زمین بلند کنید و زانوی خود را صاف بگیرید، حدود 5 بار برای هر پا تکرار کنید. این کار به کشش دست شما را به سمت جلو کمک می کند .

(ب) سر و شانه خود را تا حد ممکن از زمین بالا بیاورید - حدود 10 ثانیه نگه دارید.

  • چهار زانو روی زمین قرار بگیرید، دست و پای مخالف را به صورت موازی با زمین بکشید و 10 ثانیه نگه دارید. پایین بیاورید و سپس با دست و پای دیگر 5 بار برای هر طرف بدن تکرار کنید.

توجه: قبل از شروع یک برنامه ورزشی جدید، همیشه با پزشک خود مشورت کنید.

کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است