درمان انواع زخم‌های دیابتی وخیم با روش اوزون درمانی یا تزریق اوزون

دیابت

بیماری دیابت در صورتی که کنترل شود، می‌تواند بدون ضررر باش اما بالا بودن میزان قند خون در این بیماری می‌تواند عوارض بسیار جدی ایجاد کند. در صورت که قند بالای خون برای مدت زمان زیادی بالا باشد و کنترل نشود و یا شخص مبتلا به دیابت نتواند سبک زندگی خود را برای کنترل کردن بیماری اش تغییر دهد، عوارض جدی ایجاد می‌شود که کنترل کردن آن بسیار مشکل است. یکی از عوارض جدی دیابت کنترل نشده، زخم پای دیابتی است و انجام اوزون درمانی راه مناسبی برای درمان این زخم‌ها می‌باشد.

یکی ازعوارض بیماری مرض قند یا دیابت ایجاد زخم‌هایی در بدن بویژه در ناحیه پا می‌باشد. یکی از راه های درمانی که امروزه برای حل این مشکل وجود دارد اوزون تراپی یا تزریق اوزون می‌باشد. در این روش رساندن مکرر اوزون به ناحیه آسیب دیده ، منجر به ترمیم بافت ها و درمان این زخم‌ها خواهد شد.به علاوه استفاده  از اوزون (اکسیژن  فعال) می‌تواند با رساندن اکسیژن به زخم‌ها باعث تسریع در عمل رگ زایی شود.

متخصصان ما در کلینیک ما آماده‌ ارائه خدمات در زمینه‌ی درمان زخم‌های دیابتی با روش تزریق اوزون وبا استفاده از بهترین امکانات به شما می‌باشند. جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانید با شماره‌های زیر تماس حاصل فرمایید.

  - 02188866629 - 02188866639

انواع زخم‌های دیابتی


زخم پای دیابتی دارای سه نوع است:

  • زخم‌های نوروپاتیک زمانی ایجاد می‌شوند که شخص به نوروپاتی ناشی از دیابت دچار شده است اما رگ‌های محیطی هنوز دچار گرفتگی نشده اند.
  • زخم‌های ایسکمیک زمانی ایجاد می‌شوند بیماری عروق محیطی ایجاد شده است اما نوروپاتی محیطی ایجاد نشده است.
  • زخم‌های نوروایسکمیک زمانی ایجاد می‌شوند که شخص هم به نوروپاتی محیطی و هم به گرفتگی عروق دچار شده است.

 علل بروز زخم پای دیابتی


مهم ترین موضوع نگران کننده در مورد زخم پای دیابتی این است که این زخم‌ها به راحتی خوب نمی شوندو بهبودی آنها زمان بسیار زیادی طول می‌کشد. تاخیر در بهبودی این زخم‌ها بر اثر آسیب‌های نوروپاتی و بیماری عروق محیطی است. دیابت موجب می‌شود که مویرگ‌های خونی بسیار باریک تر شوند و جریان خون با بافت کاهش زیادی داشته باشد و در نتیجه اکسیژن و مواد مغذی بسیار کمتری با بافت می‌رسد. این مواد برای ترمیم و بازسازی بافت، حیاتی هستند و در نتیجه در نبود انها، بافت ها بهبودی پیدا نمی کنند. با گذشت زمان، عصب های موجود در این ناحیه ممکن است آسیب ببینند و حس بیمار کمتر شود و درد، افزایش و کاهش دما و لمس شدن را حس نکند. در این حالت شخص بسیار مستعد آسیب زدن به پای خود هست چرا که سرما و گرمای زیاد، تنگ بودن کفش، درد و زخم را حس نمی کند.

 انواع زخم پای دیابتی


برای بیماران دیابت، وجود هر زخمی در بدن، یک نگرانی بزرگ است و به اقدامات درمانی فوری نیاز دارد. دو نوع مهم از زخم ها شامل زخم های خارجی و زخم‌های داخلی می‌شود. از انجایی که بیمار دچار نوروپاتی محیطی شده و عصب های او آسیب دیده اند، اغلب نمی تواند درد، احساس سوزش، زخم شدن، بریدگی، سوختگی یا وجود تورم و کبودی را حس کند. اگر این زخم‌های خارجی درمان نشوند، پس از مدتی بیمار در معرض عوارض بسیار جدی قرار می گیرد. زخم‌ها و ضایعات داخلی مانند زخم‌های پوستی، فرورفتن ناخن در گوشت یا میخچه و پینه می‌تواند باعث از بین رفتن بافت پوست و بافتهای اطراف شده و خطر بروز عفونت باکتریایی را افزایش دهد.

 علائم و نشانه‌های زخم پای دیابتی


زخم پای دیابتی می‌تواند با علائم زیر همراه باشد:

  • داشتن درد مزمن و یا نداشتن درد
  • وجود علائم التهاب مانند تورم، قرمزی، گرما و درد
  • علائم عفونت مانند بیرون آمدن چرک، بیرون آمدن مایعات از زخم و بوی بد
  • بی حسی (علائم آسیب به عصب‌ها)
  • تب و لرز که نشانه شدت گرفتن عفونت است و می‌تواند بسیار خطرناک باشد و موجب قطع عضو شود.

 عوامل خطر


همانطور که اشاره شد، ابتلا به نوروپاتی محیطی و بیماری عروق محیطی، دو عامل بسیار مهم هستند که در بروز زخم پای دیابتی نقش دارند . سایر عوامل مهم عبارتند از کشیدن سیگار، عدم کنترل مناسب قند خون، و داشتن سابقه در ابتلای زخم پای دیابتی. علاوه بر این، برخی گروه‌های خاص از افراد بیش از دیگران در معرض بروز زخم پای دیابتی هستند از جمله افرادی از نژاد آمریکایی و آفریقایی، نژاد اسپانیایی، افراد مسن تر، دیابتی‌های وابسته به انسولین، افراد مبتلا به مشکلات چشم، کلیه و قلب که از بیماری دیابت ناشی شده است.

 روش‌های درمانی


اوزون تراپی :

اوزون تراپی

اوزون تراپی چیست؟

اکسیژنی که شما تنفس می‌کنید به شکل دو اتم اکسیزن است. این پایدارترین شکل از اتم‌های اکسیژن است. اکسیژن در این حالت کاملا بی رنگ اشت. اما اوزون از سه اتم اکسیژن تشکیل شده است و رنگ آبی دارد و به همین خاطر است که آسمان به رنگ آبی است. اوزون دارای یک اتم اکسیژن بیشتر است و همین یک اتم است که خواص ویژه‌ی درمانی اوزون را به آن می‌بخشد.اوزون تراپی شیوه درمانی نوین است که به طور همزمان موجب سم‌زدایی و بهبودی بافت ها می‌شود. از این روش برای درمان بسیاری از مشکلات و بیماری‌ها از جمله بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت، بیماری لایم، هپاتیت مزمن، خستگی مفرط، حساسیت به مواد غذایی، فرسایش عضلانی، بیماری‌های مزمن مثانه، کولیت، بیماری‌های خود ایمنی و بیماری کرون استفاده می‌شود.

 دیابت

اوزون درمانی همچنین تاثیرات بسیار زیادی در کاهش خطر بروز عوارض ناشی از دیابت دارد. عوارض دیابت معمولا بر اثر استرس اکسیداتیو در بدن بیمار ایجاد می‌شوند. از آنجایی که اوزون تراپی اکسیژن تازه را به بافت ها می‌رساند و خونرسانی را بهبود می‌دهد، در نتیجه اثر اکسیداتیو را از بین می‌برد. با افزایش خونرسانی و اکسیژن رسانی به بافت ها، افراد دیابتی می‌توانند نتایج درمانی بسیاربهتری داشته باشند. بدین ترتیب روند کند بهبودی بافت ها در افراد دیابتی سرعت می‌گیرد و اوزون تراپی می‌تواند در بهبودی بافت پوست آنها بسیار موثر باشد.

اوزون درمانی می‌تواند چه تاثیراتی بر درمان زخم پای دیابتی داشته باشد؟

  • افزایش میزان جذب قند از خون به بافت‌ها
  • افزایش میزان اکسیژن رسانی به بافت‌ها
  • تسریع متابولیسم کربوهیدرات‌ها ازجمله گلوکز
  • تسریع روند بهبودی و کاهش التهاب
  • بهبود دادن وضعیت بیماری‌های عروقی

استفاده از متد‌های مختلف اوزون درمانی موجب پیشگیری از بروز عوارض بیشتر ناشی از دیابت شده و همچنین احتمال بروز عارضه‌های قلبی عروقی و سکته مغزی را کاهش می‌دهد. با کاهش میزان تجمع پلاک‌ها در عروق و پیشگیری از تصلب شرایین، احتمال بروز مشکلات عروقی ناشی از دیابت نیز تا حدود بسیار زیادی کاهش پیدا می‌کند. اوزون موجب کاهش علائم ناشی از دیابت مانند تاری دید، سردرد ، بی حسی دست و پاها، درد و احساس خستگی در ورزش کردن می‌شود. انجام اوزون درمانی موجب نرمال سازی فشار خون، کاهش وزن، بهبود عملکرد چشم و وضعیت عروق بدن می‌شود.

خواص درمانی اوزون

اوزون دارای 5 ویژگی مهم است که موجب می‌شود نه تنها برای مشکلات بافت های نرم و فرسایش عضلانی بلکه برای بسیاری بیماری‌های مزمن مفید و موثر باشد:

  • اوزون می‌تواند سیستم ایمنی بدن را تنظیم کند. این بدین معناست که اگر سیستم ایمنی بدن بیش از حد فعال باشد (در بیماری‌های خود ایمنی) اوزون موجب فروکش کردن آن می‌شود. همچنین اگر سیستم ایمنی بدن، فعالیت کمی داشته باشد (مانند سرطان و عفونت‌های مزمن)اوزون موجب تحریک سیستم ایمنی می‌شود. این قابلیت خاص اوزون بدین خاطر است که اوزون با غشای گلبول‌های سفید خون واکنش نشان می‌دهد. این سلول‌ها، پیام رسان‌های شیمیایی به نام سیتوکین تولید می‌کنند و بدین شکل به سیستم ایمنی بدن دستور می‌دهند. با متعادل سازی عملکرد غشای خارجی گلبول‌های سفید، در واقع عملکرد سیستم ایمنی متعادل می‌شود.
  • اکسیژن موجب تحریک تولید آنزیم DPG در بدن شده و از این طریق جذب اکسیژن را بالا می‌برد. DPG موجب آزادسازی اکسیژن از هموگولوبین‌ها شده و سلول‌ها می‌توانند اکسیژن آزاد شده را دریافت کنند. یکی از مشکلات شایع در بیماران دیابتی کاه میزان اکسیژن رسانی به بافتها است که از این طریق بهبود پیدامی کند.
  • اوزون موجب بهبود جریان خون می‌شود. اوزون موجب می‌شود که خاصیت روان بودن خون به عنوان یک مایع افزایش پیدا کند و بنابراین در هر لحظه میزان خون بیشتری به بافت‌ها برسد.
  • اوزون موجب افزایش حفاظت آنتی اکسیدان در بدن می‌شود و این خاصیت اوزون از هر درمان آنتی اکسیدان دیگری از جمله ویتامین C بیشتر است. اغلب افرادی که به بیماری‌های مزمن مبتلا هستند، دارای کمبود آنتی اکسیدان در بدن خود هستند.
  • اوزون یک محرک قوی میتوکندری است. اصلی ترین دلیل فرسایشی بودن بیماری‌های مزمن مانند دیابت، بیماری‌های قلبی . بسیاری بیماری‌های دیگر، کاهش میزان انرژی میتوکندری است که اوزون در اغلب موارد این مشکل را برطرف می‌کند.

سایر درمان‌ها:

درمان دارویی

درمان دارویی

استفاده از داروهای ضدپلاکت مانند آسپرین یا کلوپیدروگل (پلاویکس) می‌تواند از بروز عوارض جانبی مربوط به تصلب شرایین جلوگیری کند اما تاثیری در درمان دیابت یا زخم پای دیابتی ندارد. این داروها موجب اختلال در عملکرد پلاکت‌ها شده و از لخته شدن خون جلوگیری می‌کنند.

  • کلوپیدروگل (پلاویکس): این دارو از اتصال پلاکت به ADP جلوگیری می‌کند و در نتیجه از تجمع و تراکم پلاکت‌ها و تشکیل لخته خون جلوگیری می‌کند. این روش با نام درمان آنتی پلاکت شناخته می‌شود و از این روش برای بیمارانی استفاده می‌شود که مستعد ابتلا به تصلب شرایین هستند.
  • آسپرین: آسپرین از سنتز پروستاگلاندین جلوگیری می‌کند و در نتیجه جلوی تجمع پلاکت‌ها را گرفته و از تشکیل لخته خون پیشگیری می‌کند. از این دارو در دوزهای پایین برای بهبود عوارض ناشی از بیماری‌های عروقی و ترومبوز استفاده می‌شود. میزان دوز تجویزی دارو به شرایط هر بیمار بستگی دارد.

 پوشیدن کفش مناسب

پوشیدن کفش مناسب

پوشیدن کفش‌های طبی موجب بهبود جریان خون در پاها و پاسخ دهی عصب‌های پا می‌شود. در صورتی که پاسخ دهی عصبی بهبود پیدا کند، شما بهتر می‌توانید درد و سوزش ناشی از زخم را حس کنید و بیشتر از پای خود مراقبت کنید. می‌توانید از جوراب‌های طبی مخصوص پای دیابتی نیز استفاده کنید که قابلیت تنفسی بالایی دارند و میزان رطوبت جمع شده در کفش را کاهش می‌دهند. این جوراب‌ها همچنین به بهبود جریان خون در پا کمک می‌کنند.

 جراحی


جراحی

بسیاری از زخم‌هایی که عفونی نشده اند بدون انجام جراحی قابل درمان هستند. اما در مواردی لازم است جراحی انجام شود تا:

  • فشار اضافی از روی ناحیه آسیب دیده برداشته شود. این کار از طریق برش دادن یا برداشتن بخشی از استخوان انجام می‌شود.
  • دفرمیتی پا درمان شود. ممکن است شخص به بونیون (برآمدگی استخوانی کنار پا) یا انگشت چکشی دچار شده باشد. عفونت‌هایی مانند استئومیلیت درمان شود. استئومیلیت، عفونت استخوان است که باید با جراحی برداشته شود.

مدت زمان بهبودی پس از جراحی ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد و این زمان به موارد زیر بستگی دارد:

  • موقعیت و اندازه زخم
  • میزان فشار وارد شده به زخم در هنگام ایستادن و راه رفتن
  • میزان تورم
  • مشکلات مربوط به جریان خون در پا
  • میزان قند خون
  • درمان‌هایی که در حال حاضر بر روی زخم انجام می‌شوند
به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است