ازگود اشلاتر (درد و ورم زیرزانو) درکودکان ورزشکار: درمان باشاک ویو

ازگود اشلاتر

بیماری ازگود اشلاتر اختلالی است که با التهاب دردناک در محل اتصال تاندون کشکک زانو از قسمت پایین کشکک به استخوان ساق پا همراه است. بیماری ازگود اشلاتر اختلالی است که در کودکان در حال رشد رخ می‌دهد و بیشتر در پسران نوجوانی که در فعالیت‌های ورزشی از قبیل دویدن یا تمرینات پرشی شرکت می‌‌کنند دیده می‌‌شود. از آنجایی که تعداد زیادی از دختران در این گونه فعالیت‌های ورزشی شرکت دارند با شکایت و درد زانو به مطب پزشک مراجعه می‌کنند. معمولاً این عارضه بیشتر در سنین ۱۰ تا ۱۵ سالگی رخ می‌دهد.

در صورتی که درد زانوی کودک شما باعث تداخل در انجام فعالیت‌های روزمره او شده است باید او را نزد پزشک ببرید. در صورتی که زانوی کودک شما متورم و قرمز است یا آن‌که درد زانو با تب، قفل شدن مفصل زانو یا ناتوانی در حرکت کردن همراه باشد باید فورا کودک را به پزشک ارجاع دهید.

دکتر محمد پیریایی متخصص درد و مشکلات مفصلی، با استفاده از دانش تخصصی و درمان های به روز، آماده ارائه کمک به شما در زمینه درد زانوی شما و عزیزانتان می باشد. لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره‌های  02188866619 - 02188866629 - 02188866639   تماس حاصل فرمایید.

 علل و فاکتورهای خطر در بروز بیماری ازگود اشلاتر شامل چه مواردی است؟


علل

تاندون کشکک که گاهی اوقات از آن تحت عنوان رباط کشکک یاد می‌شود قسمت انتهای کشکک را، در بخش پیش آمدگی که برآمدگی استخوان کوچک را نام دارد، به استخوان ران متصل می‌کند. بیماری ازگود اشلاتر یک واکنش دردناک است که در محل ورود تاندون کشکک به درون استخوان ران رخ می‌دهد. با گذشت زمان و با فشار آوردن تاندون به صفحه رشد در قسمت فوقانی استخوان ران این بیماری پیشرفت می‌کند. ضرب دیدگی مکرر باعث می‌شود که استخوان جدید به عنوان بخشی از فرآیند بهبود در قسمت پشت پا شروع به رشد کند که در نتیجه بروز این وضعیت یک توده استخوانی کاملاً مشهود در قسمت برآمدگی کوچک استخوان ران احساس می‌شود.

کشکک

از آن‌جایی که استخوان‌های افراد ورزشکار به سرعت رشد می‌کند کمی طول می‌کشد تا عضله و تاندون به هم برسند. در صورتی که هنوز عضله با اندازه و طول جدید استخوان سازگاری پیدا نکرده باشد این فرایند می‌‌تواند فشار بسیار زیادی را بر محلی که عضله به استخوان متصل می‌شود ( از طریق تاندون) وارد کند. این عارضه در افراد جوان بسیار شایع است زیرا هنوز استخوان‌های آن‌ها نرم است و به اندازه کافی رشد نکرده است. سندروم ازگود اشلاتر اختلالی است که به دلایل فوق بروز می‌‌کند اما برخی از فاکتورهای ویژه می‌‌توانند احتمال بروز این بیماری را افزایش دهند که در بخش زیر به این موارد اشاره می‌کنیم:

  • سن: این عارضه در پسران ۱۳ تا ۱۵ ساله نسبت به دختران شیوع بیشتری دارد اما احتمال بروز آن در دختران نیز وجود دارد و بیشتر در سن ۱۰ تا ۱۲ سالگی رخ می‌دهد و باعث احساس درد بسیار زیاد در زانو می‌شود. البته این نکات به صورت کلی بیان می‌‌شود و ممکن است بیمار بسیار متفاوت باشد. این بیماری به علت دوره رشد بسیار سریع رخ می‌دهد که انجام دادن فعالیت جسمانی سنگین نیز در بروز آن نقش دارد. احتمال بروز بیماری ازگود اشلاتر در بین بزرگسالان نیز وجود دارد و در صورتی که این عارضه به خوبی در دوران نوجوانی درمان نشده باشد آن‌ها را در دوران بزرگسالی درگیر خواهد کرد اما این مسئله نادر است.
  • فعالیت جسمانی: از آن‌جایی که استخوان‌های ورزشکاران جوان به سرعت رشد می‌کند کمی طول می‌کشد تا عضله و تاندون به هم برسند. این تغییرات می‌تواند باعث ایجاد فشار زیادی از سمت تاندون پاتلا بر روی بیرون زدگی تیبیا در قسمت فوقانی استخوان ران شود. سپس این ناحیه متورم و ملتهب و دردناک می‌‌شود. این عارضه در افراد جوان شیوع بالایی دارد زیرا هنوز استخوان‌های آن‌ها نرم است و به طور کامل رشد نکرده است. بیماری ازگود اشلاتر در کودکانی که در فعالیت‌های نظیر دویدن یا پریدن شرکت دارند بیشتر دیده می‌شود زیرا این تمرینات جسمانی فشار زیادی را بر تاندون پاتلا وارد می‌‌کنند.
  • مشکلات بیومکانیکی در قسمت پا و ساق مانند چرخش بیش از حد پا به سمت داخل: یکی دیگر از فاکتورهای است که می‌تواند احتمال بروز بیماری ازگود اشلاتر را افزایش دهد. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که پا بیش از حد صاف باشد و این مسئله باعث می‌شود قسمت فوقانی پا به سمت داخل بچرخد و فشار زیادی به زانو وارد گردد.

علائم و نشانه‌های بیماری ازگود اشلاتر شامل چه مواردی است؟


علائم و نشانه‌ها

علائم بیماری ازگود اشلاتر شامل احساس درد در قسمت برآمدگی استخوان تیبیا یا زائده استخوانی در قسمت استخوان ساق و دقیقا زیر کشکک است. ممکن است قسمت برآمدگی استخوان تیبیا متورم و ملتهب و بزرگ‌تر از حالت عادی شود. در حین انجام تمرینات ورزشی یا پس از آن درد و التهاب تشدید می‌شود اما معمولا با استراحت کردن بهبود می‌یابد. ورزشکار در هنگام منقبض کردن عضلات چهار سر ران یا انجام تمرینات ورزشی اسکات دچار درد و ناراحتی می‌شوند. در صورتی که فرد ورزشکار تا مدتی از این وضعیت رنج ببرد به احتمال زیاد دچار آتروفی عضلات چهار سر ران خواهد شد. در برخی موارد حاد پزشک دستور انجام عکسبرداری با اشعه ایکس را می‌دهد تا میزان آسیب دیدگی را ارزیابی نماید. ممکن است گاهی اوقات بدون هیچ دلیلی علائم حاصل از بیماری عود کنند و سپس بهبود بیابند و از میزان شدت آنها کاسته شود یا تشدید گردند. پزشک از بیمار می‌خواهد فعالیت جسمانی روزانه خود را ادامه دهد سپس وضعیت او را بررسی می‌کند تا بتواند به این نتیجه برسد که آیا انجام دادن یک تمرین خاص باعث بدتر شدن وضعیت او می‌شود یا خیر.

برای درمان بیماری ازگود اشلاتر باید به چه متخصصی مراجعه کرد؟


برای درمان بیماری ازگود اشلاتر می‌توان به پزشک خانوادگی، پزشک عمومی‌، متخصص ارتوپد، متخصص طب فیزیکی، متخصص اطفال، و مراکز خدمات بهداشتی درمانی مراجعه کرد.

چگونه پزشک می‌تواند بیماری ازگود اشلاتر را تشخیص دهد؟


پزشک

پزشک می‌تواند بیماری ازگود اشلاتر را به صورت بالینی و بر اساس علائم بیمار و انجام معاینه جسمانی تشخیص دهد. گاهی اوقات انجام عکسبرداری به کمک اشعه ایکس با هدف بررسی وضعیت کلسیفیته شدن در محل تاندون کشکک انجام می‌شود. گاهی اوقات بخش کوچکی از ناحیه رشد محل اتصال استخوان تیبیا به علت التهاب تاندون به عقب رانده می‌شود.

بیماری ازگود اشلاتر چگونه درمان می‌شود و نمای کلی بیماری به چه صورت است؟


درمان بیماری ازگود اشلاتر شامل استفاده از اصول چندگانه از قبیل محافظت، استراحت، استفاده از کمپرس یخ، استفاده از باند فشاری و قرار دادن پا بالاتر از سطح بدن است تا میزان درد و التهاب کاهش یابد. پزشک علاوه بر این موارد به والدین کودک و ورزشکار نحوه انجام تمرینات اصلاحی را یاد می‌دهد تا مشکلات ایجاد شده برطرف گردد.

ورزشکار چه کاری می‌تواند انجام دهد؟


بهترین و سریع‌ترین اقدام ممکن برای تسکین علائم، بهره گرفتن از اصول چندگانه محافظت، استراحت، استفاده از کمپرس یخ و بالا نگه داشتن پا است.

محافظت از زانو

محافظت از زانو

می‌‌توان با استفاده از زانوبند مخصوص یا باند کشی از آسیب دیدگی بیشتر زانو در حین ورزش جلوگیری کرد. استفاده از زانوبند یا چسب مخصوص می‌تواند به جذب ضربه‌های وارده به زانو کمک کند و زاویه نیروهایی که از طریق تاندون منتقل می‌شوند را تغییر دهد. در صورتی که درد زانوی بیمار زیاد باشد می‌‌تواند همیشه از چسب و زانوبند استفاده کند. پوشاندن زانو به طور کامل ضمن محافظت از همه نقاط مفصل به گرم شدن تاندون نیز کمک می‌کند. انتخاب بهترین نوع زانوبند در فرآیند آزمون و خطا قرار دارد تا فرد بتواند انتخاب مناسبی داشته باشد.

استراحت کردن

استراحت کردن یک بخش بسیار مهم در فرآیند درمان است. بیمار باید تا جایی به ورزش کردن بپردازد که دچار درد و ناراحتی زانو نشود. انجام تمریناتی که فشار زیادی را به زانو وارد می‌کنند باعث بدتر شدن شرایط بیمار می‌شود. بیمار می‌تواند از تعداد جلسات تمرین خود بکاهد و فشار کمتری را به زانویش وارد کند. در صورتی که دوچرخه سواری یا شنا باعث تشدید درد زانوی او نشود می‌‌تواند از این تمرینات بهره بگیرد. در مواردی که درد بیمار شدید باشد پزشک گچ گرفتن زانوها را به مدت ثبت پیشنهاد خواهد کرد.

استفاده از کمپرس یخ

استفاده از کمپرس یخ

استفاده از کمپرس یخ یا سرما درمانی زانو در طول روز و به ویژه پس از اتمام تمرین ورزشی اهمیت بسیار زیادی دارد. بیمار باید حداقل در طول روز سه بار و هر بار حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از کمپرس یخ استفاده کند. در صورتی که محل آسیب دیدگی بسیار دردناک باشد باید هر یک ساعت یک بار به مدت ۱۰ دقیقه کمپرس یخ را روی آن قرار دهد. ماساژ دادن زانو با یک قطعه یخ یک روش دیگر برای بهره گرفتن از سرما درمانی در موضع دردناک مانند زانو است. بیمار باید برای انجام این کار یخ را به طور مستقیم روی پوست خود به حرکت در بیاورد زیرا یخ می‌تواند باعث سوختگی پوست شود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی

متخصص فیزیوتراپی می‌تواند در جلسات درمانی از کمپرس یخ، کمپرس گرم، اولتراسوند یا تحریک الکتریکی برای کنترل درد و کاهش التهاب استفاده کند. سپس باید بر روی قدرت، انعطاف پذیری و استقامت تمام عضلات پا تمرکز کند. در اکثر موارد سفتی عضلات همسترینگ و چهار سر ران باعث می‌شود که ورزشکار در معرض خطر آسیب دیدگی‌های مختلف قرار بگیرد بنابراین فقط انعطاف پذیری کلی بدن اهمیت زیادی دارد. پزشک به تقویت عضلات قسمت ساق و عضلات مرکزی می‌‌پردازد تا از تعادل مناسب عضلات زانو و مچ پا و عضلات مرکزی اطمینان حاصل کند. انجام دادن فعالیت‌های متعادل می‌تواند به ورزشکار برای شناخت بدن خود استفاده از همه عضلات پا به صورت یک تیم توانمند کمک کند.

تزریق دارو

تزریق دارو

تزریق دکستروز دوازده و نیم درصد به درون تاندون کشکک یک روش ایمن است و نوجوانان مبتلا به بیماری ازگود اشلاتر می‌‌توانند به خوبی آن را تحمل کنند. تزریق دکستروز باعث بهبود سریع و شروع مجدد تمرینات ورزشی می‌شود و عوارضی ندارد.

شاک ویو تراپی

شاک ویو تراپی

برخی از بیماران (تقریباً حدود ۱۰ درصد از آن‌ها) به درمان‌های حمایتی پاسخ نمی‌دهند و در صورتی که این فرآیند طی مدت شش ماه انجام نشود باید از شاک ویو تراپی بهره بگیرند. بزرگسالانی که به بیماری ازگود اشلاتر مبتلا هستند و سایر روش‌های درمانی نتوانسته است به آن‌ها کمک کند باید تحت عمل جراحی قرار بگیرند تا مشکل آن‌ها به طور کامل برطرف شود.

مدیریت تمرینات ورزشی


مدیریت تمرینات ورزشی

مدیریت برنامه تمرین کردن ورزشکاران اهمیت بسیار زیادی دارد تا بتوانند تا حدودی که درد را احساس نمی‌کند ورزش کنند که این امر به می‌‌تواند به معنای تمرکز بر کیفیت به جای کمیت باشد. این فرآیند می‌‌تواند به معنای صبر کردن تا زمان اتمام فرایند رشد ورزشکار باشد که در اتمام این مرحله استخوان‌ها و تاندون‌های اندازه کافی رشد کرده‌اند و می‌توانند به سرعت قوی شوند. آموزش دادن به بیمار، والدین و مربی در خصوص بیماری و اهمیت ورزش کردن متناسب با توان ورزشکار یک بخش بسیار مهم در فرآیند کنترل بیماری است. بنابراین مدیریت و کنترل برنامه تمرین ورزشکاران جوان اهمیت بسیار زیادی دارد و باید فقط تا زمانی ورزش کنند که درد به آن‌ها اجازه تحرک داشتن را می‌دهد. اگر این مسئله به معنای یک یا دو بار تمرین کردن در طول هفته است باید از این اصل پیروی کرد این حالت ورزشکار می‌تواند به جای تمرین روزانه، یک یا دو جلسه تمرین کند و شاهد درد و ناراحتی زانوی خود نباشد.

ذکر این مسئله حائز اهمیت است که گاهی اوقات درد تسکین می‌یابد سپس ورزشکار فعالیت‌های معمولی خود را شروع می‌‌کند، سپس درد وارد مرحله شعله ور شدن می‌شود و بیمار به استراحت فوری نیاز دارد تا درد او تسکین یابد. این امر الگویی است که تعداد کمی از کودکان به مدت چندین سال با آن درگیر هستند. در این شرایط آن‌ها می‌توانند به تمرینات ورزشی خود ادامه بدهند و از لحاظ تکنیکی پیشرفت کنند و شانس تبدیل شدن به یک ورزشکار حرفه‌ای را در زمینه ورزشی خود به دست بیاورند. اما در صورتی که فرد به شرایط خود اهمیت ندهد و مشکلش را فراموش کند ممکن است به مرحله‌ای برسد که زانوی او آنقدر دردناک شود که مجبور باشد حداقل ۱۲ ماه یا بیشتر از ورزش کناره گیری کند که این امر باعث می‌شود شانس تبدیل شدن او به یک ورزشکار حرفه‌ای تحت تاثیر قرار بگیرد.

آیا می‌توان از بروز بیماری ازگود اشلاتر پیشگیری کرد؟


پاسخ این سوال مثبت است می‌‌توان با محدود کردن فعالیت‌هایی که فشار زیادی را به زانو وارد می‌کنند از بروز بیماری ازگود اشلاتر جلوگیری کرد. برخی از تمرینات ورزشی از قبیل بسکتبال، والیبال، ژیمناستیک، پرش از ارتفاع و رقص باله در بروز بیماری ازگود اشلاتر نقش دارند زیرا انجام دادن این تمرینات مستلزم فعال سازی انفجاری عضلات چهار سر ران است. کشش صحیح مجموعه عضلات چهار سر ران و عضلات همسترینگ می‌‌تواند یک روش عالی برای جلوگیری از بیماری ازگود اشلاتر باشد.

کپی فقط با ذکر لینک و منبع بلامانع است.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است